Γιατί δεν επενδύουν οι ελληνικές επιχειρήσεις στον αθλητισμό

Αθλητισμός & Επιχειρήσεις Παρασκευή, 12 Οκτωβρίου 2012 07:00
Γιατί δεν επενδύουν οι ελληνικές επιχειρήσεις στον αθλητισμό

Πληθαίνουν οι επιχειρήσεις, διεθνώς, που επενδύουν στον αθλητισμό. Χορηγίες, διαφημίσεις και πολυεπίπεδες συνεργασίες παντού. Στην Ελλάδα, όμως, επικρατεί άπνοια, αλλά και καχυποψία για το αθλητικό προϊόν. Το sports marketing, φυτοζωεί...

Του Παναγιώτη Γκανά

Η παγκόσμια βιομηχανία, το διεθνές εμπόριο, ο χρηματοοικονομικός τομέας, ακόμα και ο τομέας υπηρεσιών, αποδεικνύουν έμπρακτα το πόσο εμπιστεύονται το χώρο του αθλητισμού. Οι επιχειρήσεις δείχνουν πλέον πεπεισμένες, πως ο συγκεκριμένος τομέας δεν στερεύει ποτέ από αγοραστικό κοινό, κάθε είδους ηλικιών.

Ο αθλητισμός ήταν και παραμένει το κύριο μέσο έκφρασης ατομικής και συλλογικής δημιουργίας, σωματικής και πνευματικής. Ταυτόχρονα, αποτελεί και μαζικό μέσο ψυχαγωγίας και όχι άδικα, καθώς ο αθλητισμός συνδυάζει την ψυχική διασκέδαση και την εκτόνωση από τις καθημερινές δυσκολίες εκατομμυρίων ανθρώπων - θεατών, φιλάθλων και αναγνωστών.

Όπως καθημερινά βλέπετε στο «www.sportandbusiness.gr», στην ενότητα του Business Sports, τα παραδείγματα επιχειρήσεων που αναμιγνύονται στον αθλητικό χώρο είναι αμέτρητα. Οι επιχειρήσεις, διαφημίζονται από παίκτες, ομάδες ή ακόμη και από αθλητικά στάδια και τα οφέλη τους είναι πολλαπλά.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ο αθλητισμός παράγει, πέρα από τα άλλα, και είδωλα. Είδωλα - πρότυπα για μικρούς και μεγάλους που από μόνα τους αποτελούν πλέον «προϊόντα». Τα οποία, με τη σειρά τους, προωθούν και διαφημίζουν άλλα προϊόντα, ευρείας κατανάλωσης και αποδοχής.

Τα παραδείγματα είναι πάρα πολλά. Σταχυολογούμε απλώς ορισμένα, από τη σύντομη -μόλις τριών εβδομάδων- παρουσία μας στο Διαδίκτυο και τις ειδήσεις και τα ρεπορτάζ αυτής της τεράστιας αγοράς, που καταγράφεται συνολικά μέσα από τις ενότητες του «S&B».

Σε, μολις προ ημερών, δημοσίευμα μας σχετικά με τις χορηγίες στην ένδυση των μεγαλύτερων ευρωπαϊκών ομάδων, με μια ανάγνωση, παρατηρούμε νούμερα που και οι πιο ευφάνταστοι οίκοι μόδας θα ζήλευαν. Χαρακτηριστική περίπτωση, η συνεργασία Qatar Foundation - Μπαρτσελόνα. Η Μπαρτσελόνα, η ομάδα με τη μεγαλύτερη βάση οπαδών παγκοσμίως, δέχθηκε χορηγία 30 εκατομμυρίων ευρώ για την εμφάνιση της Qatar Foundation στη φανέλα της και η συμφωνία θα επιφέρει κέρδη και στο ίδρυμα από το Κατάρ. Αν υπολογίσουμε πως σύμφωνα με έρευνες το 30% της Ισπανίας υποστηρίζει την Μπαρτσελόνα και πως πάνω από το 20% της Ευρώπης την καθιστά ως δεύτερη ομάδα του, τότε σίγουρα η Qatar Foundation βρήκε επιτυχώς το «πάτημα» για την είσοδο της στην ευρωπαϊκή αγορά.

Η Κίνα με τη σειρά της, μπήκε στο χορό των αθλητικών επενδύσεων, μέσω της Li Ning (εταιρεία αθλητικής ένδυσης), η οποία θα παρέχει στον διάσημο καλαθοσφαιριστή Ντουέιν Γουέιντ, τα νέα παπούτσια του. Και το NBA φτιάχνει εγκαταστάσεις στη μεγαλύτερη πληθυσμιακά χώρα του κόσμου.

Υπέρογκα ποσά, όμως, δαπανώνται και ισχυρές συμφωνίες συνάπτονται ανάμεσα σε ομάδες και βιομηχανικούς κολοσσούς. Πρόσφατο παράδειγμα, η συνεργασία της Μπεσίκτας με την ΙΜG Dogus και η συμφωνία της Νιούκαστλ με την WONGA.

Προσθέστε ακόμα τη συνεργασία της Τσέλσι με Samsung και Singha, της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με τη Τζένεραλ Μότορς και τη Chevrolet, της Τότεναμ με την Investec, της Σεβίλλης με την Interwetten, της Ρίβερ Πλέιτ με την Adidas, της Hyundai με την Α - League.

Ακόμη ένα τρανταχτό παράδειγμα,αποτελεί το «κόλπο γκρόσο» της Volvo με το νέο αστέρα του NBA, Τζέρεμι Λιν. Ο Λιν, έχει αποκτήσει διαστάσεις παίκτη - φαινόμενον και οι φαν του ανά την υφήλιο είναι αμέτρητοι. Τι καλύτερο λοιπόν για την βιομηχανία αυτοκινήτων να διαφημιστεί, μέσω ενός ειδώλου για το δημοφιλέστερο άθλημα της Αμερικής...

Το ίδιο έκανε και η Nike, επιλέγοντας τον Πέπε της Ρεάλ για να διαφημίζει τα προϊόντα της, ενώ η Ο2 επέλεξε τον Τσάμπερλεϊν της Άρσεναλ για τα διαφημιστικά της σποτ. Η Turkish Airlines, βέβαια, με επιθετικότερη πολιτική υποστήριξης του έργου της, επέλεξε τον κορυφαίο ποδοσφαιριστή του πλανήτη, τον Μέσι. Και τελευταία η έκπληξη: το διάσημο μουσικό συγκρότημα Prodigy, έγινε χορηγός μιας μικρής ομάδας ποδοσφαίρου.

Τα συμπεράσματα είναι προφανή και διδακτικά: Ο χώρος του αθλητισμού, προσεγγίζει με τη δυναμική του το ενδιαφέρον των επιχειρήσεων, οι οποίες με τη σειρά τους αντιλαμβάνονται την ανταποδοτική σχέση που μπορούν να αποκτήσουν μαζί του. Χιλιάδες άτομα παρακολουθούν την αγαπημένη τους ομάδα στα γήπεδα, εκατομμύρια κόσμου μαθαίνουν για τον αθλητισμό από το Διαδίκτυο, το ραδιόφωνο και τις τηλεοράσεις και τον παραδοσιακό Τύπο.

Η  Ελλάδα μένει μακριά από την πηγή που τροφοδοτεί τον παγκόσμιο αθλητισμό

Αναλογιζόμενοι, όμως, την παγκόσμια διάσταση του θέματος, εύκολα παρατηρούμε την στάσιμη, τουλάχιστον, σχέση που υπάρχει μεταξύ των ελληνικών επιχειρήσεων( ή τα ελληνικά παραρτήματα ξένων εταιριών) και του ελληνικού αθλητισμού. Η ελληνική αγορά, η επιχειρηματική κοινότητα εν προκειμένω, δεν δείχνει μέχρι στιγμής να εμπιστεύεται την εμπορικότητα του αθλητισμού και προτιμά να επενδύει σε άλλους τομείς ή και να μην επενδύει καθόλου στην υποστήριξη και προβολή των προϊόντων και των υπηρεσιών της.

«Ευθύνες» για την κατάσταση αυτή, θα μπορούσαν να καταλογιστούν σε επίσημους φορείς, πρόσωπα, ΠΑΕ, ΚΑΕ, ομοσπονδίες, κυβερνήσεις, υπουργούς και μεγαλόσχημους παράγοντες. Αλλά και στα απαράδεκτα φαινόμενα άθλιου παραγοντισμού, στα στημένα ματς, στα κρούσματα ντόπινγκ, στην εγκληματική εγκατάλειψη των πανάκριβων Ολυμπιακών εγκαταστάσεων, στην αποπομπή του αθλητισμού από τα σχολεία( !!!), κ.λπ., κ.λπ., κ.λπ.

Θα μπορούσε, γενικώς και αορίστως, να αποδοθεί η υστέρηση της συνεργασίας επιχειρήσεων κάθε βεληνεκούς, με την αθλητική οικογένεια, και στην οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα. Παρά τη μεγάλη πτώση της διαφημιστικής δαπάνης, όμως, μπορεί να αντιτείνει ένας προσεκτικός παρατηρητής, την ύπαρξη εκατοντάδων «φανταζί» διαφημίσεων στα ΜΜΕ και στους δρόμους.

Τι φταίει λοιπόν και ο αθλητισμός αντιμετωπίζεται τόσο ερασιτεχνικά από τις επιχειρήσεις; Ή μήπως οι παράγοντες του αθλητισμού και οι ίδιοι οι αθλητές αντιμετωπίζουν και αυτοί με τη σειρά τους επιπόλαια, πρόχειρα και αποσπασματικά το όλο θέμα. Η απάντηση έχει ρίζες στο «η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα;», καθώς είτε οι επιχειρήσεις δεν (ανα)γνωρίζουν το γόνιμο έδαφος του αθλητικού τομέα είτε ο αθλητισμός στο σύνολό του, δεν φαντάζει ελκυστικός για την επένδυση κεφαλαίων. Και αισθανόμενος και ο ίδιος την κατάσταση αυτή, δεν αναλαμβάνει-δυστυχώς-πρωτοβουλίες αναστροφής και ανατροπής της, παραμένοντας στη μιζέρια και στο σίγουρο κρατικό χρήμα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η ολιγωρία των ιθυνόντων της ΕΣΑΚΕ για την κάλυψη των αγώνων της Α1. Η ΕΣΑΚΕ, δεν έκανε τις απαραίτητες επαφές με τα μέσα μετάδοσης των αγώνων και περίμενε τα κανάλια να κινηθούν προς αυτή. Ερασιτεχνισμοί, που θα μπορούσαν να αφήσουν ξεκρέμαστο το άθλημα που διαφημίζει την Ελλάδα στο εξωτερικό, εδώ και δεκαετίες… Εν τέλει, η κρατική τηλεόραση υπέγραψε για τα δικαιώματα, γνωρίζοντας βέβαια πως ελάχιστα ματς της Α1 θα της προσφέρουν τηλεθέαση.

Στο ποδόσφαιρο, λίγα πράγματα, ελάχιστα. Ο ΠΑΟΚ, που τόσα χρόνια ήταν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας με διαφημίσεις τύπου Μolto και Μαλαματίνας, φαίνεται να επανέρχεται δυναμικά με την ανάμειξη του Ιβάν Σαββίδη. Ο επιχειρηματίας, βρίσκεται σε προχωρημένες επαφές με την Gazprom (χορηγός Τσέλσι, Σάλκε κ.ά.) και αν πραγματοποιηθεί το deal, το brand name της ΠΑΕ, θα εκτοξευθεί.

Μια ομάδα που διαχρονικά πρωταγωνιστεί στο ελληνικό πρωτάθλημα, έγινε πόλος έλξης για μια εταιρία- ηγέτη στο χώρο του φυσικού αερίου, την ώρα που πολλές ΠΑΕ περιμένουν «φως» μόνο από την πίτα του ΟΠΑΠ.

Ο οργανισμός, βέβαια, αναμφισβήτητα έχει προσφέρει πολλά στον ελληνικό αθλητισμό, αλλά είναι καιρός η ελληνική αθλητική αγορά να ανοίξει τους ορίζοντες της.

Ευτυχώς, υπάρχουν τα παραδείγματα των τραπεζών (Πειραιώς - εθνική ποδοσφαίρου, Eurobank - εθνική μπάσκετ, Alpha Bank και Τ.Τ. χορηγοί αθλημάτων και αθλητών κ.λπ.) που διασώζουν την κατάσταση.

Ο αθλητισμός, όπως και όλοι οι τομείς της επαγγελματικής ζωής, χρειάζονται σοβαρότητα και όχι προχειρότητες. Πέρα από εκεί που βλέπει το μάτι, οι παράμετροι του αθλητισμού, δεν εξαντλούνται στους αγώνες και στα εισιτήρια. Είναι ένας χώρος με νέες θέσεις εργασίας, προοπτικές εξέλιξης και θεμιτού επιχειρηματικού ανταγωνισμού.

Και ακριβώς επειδή ο αθλητισμός συγκεντρώνει το ενδιαφέρον τεράστιων μαζών - και του «καναπέ» συμπεριλαμβανομένου - αποτελεί τον καλύτερο διαφημιστή, τον καλύτερο πρεσβευτή, για τη διαφημιστική υποστήριξη και προβολή κάθε προϊόντος και υπηρεσίας.

Ακόμα και όταν τμήματα του ελληνικού αθλητισμού ή συνολικά ο χώρος -όπως συμβαίνει σήμερα- διέρχεται μεγάλη κρίση, οικονομική και αξιοπιστίας και πάλι οι φίλαθλοι προσέρχονται και το ενδιαφέρον παραμένει σε υψηλά επίπεδα.

Συνεπώς, επιχειρήσεις και αθλητισμός, μόνο κέρδη έχουν να αποκομίσουν και οι δύο από την -επιθυμητή μεν, αλλά... μακρινή ακόμα - συνεργασία τους.

Ο αθλητισμός θα βρει κεφάλαια για την επιβίωση και ανάπτυξή του και οι επιχειρήσεις, με σαφώς μικρότερα κόστη πλέον, μπορούν να έχουν άριστα ανταποδοτικά αποτελέσματα.


(Υ.Γ. Σε αντίθετη περίπτωση, το πιθανότερο είναι να δούμε και άλλους...οίκους εποχής, να διαφημίζονται στις ''τιμημένες'' φανέλες των συλλόγων μας).