Ένα στημένο παιχνίδι στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο

Managers - Μετεγγραφές Τετάρτη, 05 Σεπτεμβρίου 2012 22:27
Ένα στημένο παιχνίδι στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο

Μπορεί οι Ολυμπιακοί Αγώνες να είναι το γεγονός του μήνα αλλά, όταν τελειώσουν, τα φώτα θα επιστρέψουν πάλι στο ποδόσφαιρο.

Ελάχιστοι είναι εκείνοι που πρόσεξαν μία ανακοίνωση που έκανε πριν από ενάμισι μήνα, περίπου, η ΟΥΕΦΑ. Η ανακοίνωση αφορούσε στο ποσό των χρημάτων που μοίρασε η ευρωπαϊκή συνομοσπονδία στις 32 ομάδες των ομίλων και των προκριματικών, μέσω της εμπορικής εκμετάλλευσης των τηλεοπτικών δικαιωμάτων του Τσάμπιονς Λιγκ. Το συνολικό ποσό έφθασε τα 754,1 εκατ. ευρώ και όπως ήταν αναμενόμενο, οι δυο ομάδες που έφθασαν στον τελικό του Μονάχου, Τσέλσι και Μπάγιερν, συγκέντρωσαν τα περισσότερα.

Η Τσέλσι που κατάκτησε τον τίτλο έβαλε στο ταμείο της 59,9 εκατομμύρια ευρώ από τα οποία τα 9 ήταν το πριμ της κατάκτησης. Το συνολικό ποσό των μπόνους της ΟΥΕΦΑ που καρπώθηκε η αγγλική ομάδα έφθασε τα 29,9 εκατ. ενώ το υπόλοιπο ποσό προήλθε από το τηλεοπτικό market pool.

Στην άλλη πλευρά, η γερμανική ομάδα συγκέντρωσε 41,7 εκατ. ευρώ εκ των οποίων μόνο τα 14,8 εκατ. από το τηλεοπτικό market pool.

Διαπίστωση πρώτη. Η μεγάλη διαφορά στα έσοδα του market pool που έχουν οι αγγλικές ομάδες από όλους τους υπόλοιπους. Μία αναφορά για συγκρίσεις. Τα έσοδα από το market pool που είχε η Πόρτο του Μουρίνιο το 2004 όταν κατεκτησε τον τίτλο ήταν 1,9 εκατ. και αν φέτος κατάφερνε κάτι ανάλογο, δεν θα συγκέντρωνε πιο πολλά από 6,2 εκατ.

Διαπίστωση δεύτερη. Στην φάση των 16 του θεσμού όπου υπάρχουν και πιο πολλά έσοδα, την τελευταία δεκαετία εμφανίζεται ένας σταθερός πυρήνας ομάδων από αυτές που περιλαμβάνονται στην λίστα των 20 πλουσιότερων της Deloitte, γεγονός που μαρτυρά την ανισότητα στην κατανομή. Οι ισχυροί παίρνουν τα περισσότερα.

Η ΟΥΕΦΑ θέλοντας να μικρύνει το οκονομικό άνοιγμα ανάμεσα σε πλούσιους και φτωχούς αλλλά και να επιβάλλει κάποια κριτήρια διαφάνειας και περιορισμού της σπατάλης, επέβαλλε το financial fair play. Όμως, ακόμη κι έτσι, οι ισχυροί του ευρωπαικού ποδοσφαίρου που έχουν μεγαλύτερο κοινό και περισσότερα έσοδα, βρίσκουν τρόπο να παρακάμψουν τους περιορισμούς.

Αναρωτιέμαι: Πόσο εύκολο θα είναι στην ΟΥΕΦΑ να τιμωρήσει την Τσέλσι, όταν δέχεται χορηγία της Gazprom για το Τσάμπιονς Λιγκ, της ίδιας εταιρείας που χορηγεί την αγγλική ομάδα, ο ιδιοκτήτης της οποίας ελέγχει μέσα από ένα δαιδαλώδες πλαίσιο διαφόρων εταιρειών, το ρωσικό ενεργειακό κολοσσό; Πώς θα αποτρέψει η ΟΥΕΦΑ τη χορηγία της αεροπορικής εταιρείας ETIHAD στην Μάντσεστερ Σίτυ, όταν η εταιρεία των Ηνωμένων Αραβικών εμιράτων ελέγχεται από την ίδια οικογένεια που κατέχει την αγγλική ομάδα. Πώς η ΟΥΕΦΑ θα μπορέσει να εμποδίσει το επενδυτικό σχέδιο της Ρεάλ Μαδρίτης, ύψους 1 δισ. ευρώ στον Περσικό Κόλπο, όταν όλο και μεγαλύτερο μέρος της ρευστότητας κεφαλαίων στο ευρωπαικό ποδόσφαιρο, προέρχεται από τις χώρες του Περσικού Κόλπου;

Η πραγματικότητα είναι ότι έχουν ήδη παγιωθεί δύο κύριες ταχύτητες στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο (Τσάμπιονς Λιγκ και Γιουρόπα Λιγκ) με πολλές παράλληλες. Την ίδια στιγμή, ένα γκρουπ 12-14 ομάδων ισχυροποιείται όλο και περισσότερο, με προβλεπόμενο αποτέλεσμα στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον, να επιδιώξει την αυτονομία του, προσβλέποντας σε ακόμη μεγαλύτερα κέρδη. Τότε, για την ΟΥΕΦΑ θα έρθει η ώρα της αλήθειας.

Ή θα τις αφήσει να φύγουν ή θα δεχθεί τους όρους που θα της επιβάλλουν;


Γράφει ο Χρίστος Χαραλαμπόπουλος