Αθλητισμός: Ο επαγγελματισμός «γέννησε» την απληστία

Αθλητισμός & Επιχειρήσεις Σάββατο, 03 Νοεμβρίου 2012 12:45
Αθλητισμός: Ο επαγγελματισμός «γέννησε» την απληστία

Την ώρα που το ποσοστό της φτώχειας και της ανεργίας αυξάνεται με ιλιγγιώδη ταχύτητα ανά τον κόσμο, κάποιοι ζουν μέσα στη χλιδή και αρνούνται κιόλας να το εκτιμήσουν.

Πριν από περίπου μία εβδομάδα, ο Τζέιμς Χάρντεν εγκαταλείπει τους Θάντερ της Οκλαχόμα, επειδή του πρότειναν συμβόλαιο με ετήσιες αποδοχές ύψους μόνο 52 εκατ. δολλαρίων! Βλέπετε, ο μόλις 23 ετών μπασκετμπολίστας ήθελε 60 εκατ. δολλάρια.

Την ίδια ώρα, ο Τίο Γουόλκοτ, ποδοσφαιριστής της Άρσεναλ, ζητά 500.000 ευρώ το μήνα, ήτοι 6 εκατ. ευρώ το χρόνο, από την αγγλική ομάδα, για να παραμείνει στους «κανονιέρηδες».

Τα δύο αυτά και πολλά ακόμη παραδείγματα έχουν ως αποτέλεσμα την πρόκληση και την οργή της κοινής γνώμης, και την ξεκάθαρη απόδειξη της ΑΠΛΗΣΤΙΑΣ μεγάλου αριθμού των σύγχρονων αθλητών. 

Το χρήμα, δυστυχώς, έχει αλλοιώσει την έννοια του ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ. Ίσως την έχει καταστρέψει κιόλας, καθώς πλέον ο αθλητισμός έχει αντικατασταθεί εξ ολοκλήρου από τον επαγγελματικό αθλητισμό.

Ως εκ τούτου, έχει αλλάξει προς το χειρότερο ο τρόπος με τον οποίον ο άνθρωπος προσεγγίζει και παρακολουθεί τα αθλήματα.

Για παράδειγμα, θα μπορούσε κάλλιστα κανείς να θαυμάσει την ποδοσφαιρική αξία του Κριστιάνο Ρονάλντο, βλέποντάς τον να αγωνίζεται. Όσο, όμως, σκέφτεται τα χρήματα που φτάνουν στην τσέπη του Πορτογάλου, αλλά και την αξίωση του ίδιου να παίρνει παραπάνω, προβληματίζεται, θυμώνει, απαξιεί να βλέπει.

Τα ποσά είναι υπέρογκα και, ιδιαίτερα για τους πιο αναγνωρισμένης αξίας παίκτες, δεν περιορίζονται μόνο σε συμβόλαια με τις ομάδες, αλλά διευρύνονται και σε εμπορικό επίπεδο, αφού οι απολαβές είναι πάμπολλες από διαφημίσεις, χορηγούς, εταιρείες αθλητικών ειδών.

Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα όλων είναι ο Αμερικανός παίκτης του γκολφ, Τάιγκερ Γουντς, που λαμβάνει μόνο από τη NIKE το «αστρονομικό» ποσό των 55 εκατ. δολλαρίων (!), γεγονός που αποδεικνύει μεταξύ άλλων ότι τα ποσά-μαμούθ δεν αφορούν μόνο το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ, όπως πολλοί νομίζουν.

Εξάλλου, πρώτοι στη λίστα των πιο ακριβοπληρωμένων αθλητών ανά τον κόσμο για την περίοδο 2011-2012 είναι δύο πυγμάχοι. Ο Αμερικανός Φλόιντ Μέιγουεδερ έβαλε στον τραπεζικό του λογαριασμό, στο διάστημα Ιουνίου 2011-Ιουνίου 2012, 85 εκατ. ευρώ μόνο χάρη σε δύο νίκες που πήρε σε ισάριθμους αγώνες πυγμαχίας! Στο ίδιο ακριβώς δωδεκάμηνο, ο Φιλιππινέζος πυγμάχος Μάνι Πακιάο εισέπραξε συνολικά 62 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων τα 56 εκατ. από νίκες του και τα υπόλοιπα 6 εκατ. από διαφημίσεις και χορηγίες.

Ο επαγγελματικός αθλητισμός αποτελεί ένα από τα πιο κραυγαλέα παραδείγματα των κοινωνικών ανισοτήτων, που γίνονται ακόμη πιο εμφανείς εν μέσω οικονομικής κρίσης και το χρήμα «απαγορεύει» στους ακριβοπληρωμένους αθλητές να σκεφτούν και να λειτουργήσουν λίγο πιο… ανθρώπινα και να αποβάλουν το στοιχείο της απληστίας από μέσα τους. Να εκτιμήσουν, δηλαδή, αυτό που έχουν.

Καθημερινά, χωρίς υπερβολή, ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι χάνουν τα σπίτια τους, πεινούν, ψάχνουν μανιωδώς ακόμη και μισό ευρώ. Άνθρωποι με ταλέντο, χαρίσματα, πτυχία. Την ίδια ώρα, κάποιοι, που γεννήθηκαν με ένα διαφορετικό από αυτών ταλέντο, εκείνο του να κλωτσούν καλά μια μπάλα, ή να την πετούν εύστοχα σε καλάθι κ.ο.κ., ζουν μία ζωή… χαρισάμενη και χλιδάτη, μέσα στα πλούτη και τις υλικές ηδονές.

Η πρόσφατη περίπτωση του Κριστιάνο Ρονάλντο είναι η ύψιστη μορφή πρόκλησης προς την κοινή γνώμη. Ο Πορτογάλος σούπερ σταρ εμφανίστηκε τον περασμένο Σεπτέμβριο δυσαρεστημένος, υποστηρίζοντας ότι το ποσό που λαμβάνει από τη Ρεάλ Μαδρίτης είναι δυσανάλογο των υπηρεσιών που προσφέρει. Θεωρεί, δηλαδή, ότι 13,5 εκατ. ευρώ είναι λίγα, την ώρα που η χώρα στην οποία αγωνίζεται, η Ισπανία, βρίσκεται σε τεράστια οικονομική ύφεση, με το ποσοστό ανεργίας να έχει εκτοξευθεί στον… ουρανό.

Όταν δεν μπορείς να εκτιμήσεις ότι είσαι τυχερός που έχεις μεγάλη οικονομική άνεση, ιδιαίτερα σε μία περίοδο που ο κόσμος γύρω σου μάχεται για ένα κομμάτι ψωμί και δύσκολα το έχει, και αντί να κατεβάζεις ταπεινά το κεφάλι σου, θες κι άλλα, τότε αυτό λέγεται απληστία.

Κι αυτή η απληστία είναι γέννημα-θρέμμα της επαγγελματικοποίησης του αθλητισμού. Κάποτε, ο πάλαι πότε ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού, Γιάννης Παπαντωνίου, είχε πει: «Ο λαός παλιά ήταν πιο εύπορος από τους ποδοσφαιριστές. Δεν ήμαστε απρόσιτοι, αλλά απλός κόσμος. Δεν υπήρχε αυτή η διαφορά που υπάρχει σήμερα».

Η αγάπη για το οποιδήποτε άθλημα, δυστυχώς, έδωσε τη σκυτάλη στην αγάπη για το χρήμα και τον εθισμό σε αυτό. Ο καθαρός αθλητισμός συνεχίζει να δοκιμαζεται σκλήρα,καθώς οι αντιστάσεις στο δέλεαρ του γρήγορου και εύκολου πλουτισμού διαρκώς μειώνονται, αν δεν έχουν ήδη εξαφανιστεί.

Μάριος Μάντζος