Στην ΠΑΕ ΑΕΛ Καλλονής η διαχείριση του γηπέδου της Μυτιλήνης

Στοίχημα - Παρασκήνιο Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2015 14:58
Στην ΠΑΕ ΑΕΛ Καλλονής η διαχείριση του γηπέδου της Μυτιλήνης

Κυρίαρχο διαχειριστικό ρόλο στο Δημοτικό Στάδιο Μυτιλήνης θα έχει πλέον η ΠΑΕ ΑΕΛΚ, που κέρδισε την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων κατά του Νομικού Προσώπου Παιδείας Πολιτισμού και Αθλητισμού του Δήμου Λέσβου, για τη χρήση του "Ταρλά".

Δικαιωμένη βγήκε από την πολύμηνη νομική της διαμάχη με τον Δήμο Λέσβου η ΠΑΕ Καλλονή. Με αυτή την δικαστική απόφαση, η ομάδα εξασφαλίζει το δικαίωμα να δίνει στο Στάδιο Μυτιλήνης τους αγώνες της για τη Σούπερ Λιγκ και το Κύπελλο, μέχρι και το 2022. Το πιο σημαντικό είναι πως η ΠΑΕ αποκτά πλήρη διαχειριστικά δικαιώματα πάνω στο γήπεδο, κάτι που σημαίνει πως αυτό χάνει τον δημοτικό του χαρακτήρα, αφού κάθε χρήση θα πρέπει να έχει την έγκριση της διοίκησης του κλαμπ. Για το τελευταίο, αλλά και γενικότερα για όλη την υπόθεση τοποθετήθηκε ο ιδιοκτήτης της ομάδας Νίκος Μιχαλάκης.

 

Διαβάστε αναλυτικά για τη συγκεκριμένη υπόθεση, το δημοσίευμα της τοπικής εφημερίδας Εμπρός:

Η ΠΑΕ ΑΕΛΚ κέρδισε τα ασφαλιστικά μέτρα που κατέθεσε από τον περασμένο Σεπτέμβρη εις βάρος του Νομικού Προσώπου Παιδείας Πολιτισμού και Αθλητισμού του Δήμου Λέσβου και, με τα δεδομένα που απορρέουν από την ισχύ της απόφασης αυτής, είναι η απόλυτη κυρίαρχος σε ό,τι αφορά τη χρήση του δημοτικού σταδίου της Μυτιλήνης.

Χθες το πρωί εκδόθηκε η απόφαση του δικαστηρίου, που ουσιαστικά κατοχυρώνει την αποκλειστικότητα στη χρήση του σταδίου στην ΠΑΕ ΑΕΛΚ, αποκλείοντας τον Αιολικό που έκανε παρέμβαση στην υπόθεση, στο πλαίσιο της διεκδίκησης και από μέρους του της χρήσης του ανακαινισμένου γηπέδου τις ημερομηνίες που δε θα ήταν προγραμματισμένοι οι αγώνες της εκπροσώπου του νησιού στη Super League.

Η απόφαση είναι προσωρινή, αλλά στην πραγματικότητα έχει απόλυτη ισχύ μέχρι το 2022(!) και ακυρώνει τη «διαιτησία» που επιχείρησε να διαδραματίσει ο Δήμος Λέσβου, δίνοντας ενδεχομένως δικαίωμα και σε άλλα τοπικά σωματεία να αγωνίζονται εκεί. Και αυτό γιατί επί της ουσίας το δικαστήριο δέχθηκε ότι η σύμβαση που υπεγράφη μεταξύ Δήμου και ΠΑΕ ΑΕΛΚ το 2012 (σ.σ. και κρίθηκε στην πορεία άκυρη από την πλευρά του Δήμου) για την αποκλειστική χρήση του Ταρλά στα χρόνια που ακολούθησαν επί της ουσίας εκτελέστηκε.

Ο τοπικός Τύπος είχε αναδείξει το… ζήτημα (επι)κυριαρχίας στον Ταρλά από την ΠΑΕ ΑΕΛΚ και τον Αιολικό από το 2013 κιόλας, όπου το γήπεδο έκλεισε για την ανακατασκευή του.

 

Το ιστορικό της… (επι)κυριαρχίας

Στο διάστημα εκείνο, η εκπρόσωπος της Λέσβου, που αγωνιζόταν για πρώτη φορά στην ιστορία του λεσβιακού ποδοσφαίρου στην Α΄ Εθνική, αναγκάστηκε να αγωνιστεί σε ολόκληρη τη σεζόν με έδρα το ΟΑΚΑ, καθώς το δημοτικό στάδιο της Μυτιλήνης δεν πληρούσε τις προδιαγραφές για να φιλοξενήσει ποδοσφαιρικούς αγώνες της ανώτατης κατηγορίας.

Ωστόσο, όσο πλησίαζε η στιγμή που οι εργασίες της ανακατασκευής του σταδίου ολοκληρώνονταν, άρχιζαν ταυτόχρονα και οι πρώτοι «διαξιφισμοί» μεταξύ των δύο πιο χαρακτηριστικών ομάδων του νησιού, που εντάχθηκαν σε έναν «φάκελο» ρεπορτάζ με τη γενική ονομασία «σήριαλ Ταρλάς».

Η ΠΑΕ ΑΕΛΚ από τη μία πλευρά -μετά από την τραυματική εμπειρία της «ξενιτιάς» της μακριά από τη Λέσβο στην πρώτη ιστορική χρονιά του λεσβιακού ποδοσφαίρου στα «μεγάλα σαλόνια»- επιθυμούσε τη χρήση του σταδίου εξαρχής στη βάση ενός συμφωνητικού παραχώρησης με ισχύ 10 ετών που είχε υπογράψει από το 2012 με την προηγούμενη δημοτική αρχή Βουνάτσου και τον προηγούμενο πρόεδρο του νομικού προσώπου Παιδείας Πολιτισμού και Αθλητισμού Κώστα Αστυρακάκη που της εξασφάλιζε αποκλειστική χρήση.

 

«Πριμοδότησαν» την κόντρα

Ο Αιολικός από την άλλη διεκδικούσε και εκείνος την από κοινού με την Καλλονή χρήση της φυσικής του έδρας, με τη δημοτική αρχή εντωμεταξύ το καλοκαίρι του 2014 να αλλάζει και να έρχεται εκείνη του Σπύρου Γαληνού, που εξαρχής έδειξε πως επιθυμεί να λειτουργήσει την «προίκα» ενός ολοκαίνουριου σταδίου, δίνοντας τη χρήση του εκτός από την ΠΑΕ ΑΕΛΚ και στον Αιολικό αλλά ενδεχομένως και σε άλλα τοπικά σωματεία της τοπικής ποδοσφαιρικής Ένωσης.

Μάλιστα εκείνο το καλοκαίρι, παραμονές του οποίου διεξάγονταν μεταξύ άλλων και οι εκλογές στην αυτοδιοίκηση καθώς και οι Ευρωεκλογές, την «κόντρα» που προϋπήρχε σε παρασκηνιακό ακόμα επίπεδο μεταξύ των δύο πιο χαρακτηριστικών τα τελευταία χρόνια ομάδων της Λέσβου «πριμοδότησαν» και αρκετά πολιτικά πρόσωπα για προφανείς λόγους, που διαβεβαίωναν είτε τους διοικούντες της μίας ομάδας είτε της άλλης για την… ισχυρή «θέση» τους μέσα στο νέο στάδιο.

 

Πού… χάθηκε η μπάλα (και το μέτρο)

Ωστόσο η κόντρα αγρίεψε λίγες ημέρες πριν η νέα δημοτική αρχή αναλάβει και επίσημα τα καθήκοντά της κι αφού προηγουμένως η ΠΑΕ «καιγόταν» να προλάβει να εξασφαλίσει από το Δήμο το παραχωρητήριο που απαιτούσε η Super League.

Και πατώντας εξαρχής στον Κανονισμό Αγώνων Ποδοσφαίρου, που δεν προέβλεπε την από κοινού χρήση με κανένα άλλο σωματείο που δεν ανήκε στη Super League, η Καλλονή δε συναινούσε στην πρόθεση της νέας δημοτικής αρχής να βρει μία συμβιβαστική λύση προκειμένου η Super League να αποδεχθεί τη χρήση του σταδίου και από τον Αιολικό. Παράλληλα από τότε η πλευρά της Καλλονής διατυμπάνιζε ότι έτσι κι αλλιώς είχε στην κατοχή της συμφωνητικό από το 2012 με το Δήμο Λέσβου, που έμελλε να παίξει καθοριστικό ρόλο στην υπέρ της έκβαση των ασφαλιστικών μέτρων που κατέθεσε φέτος το Σεπτέμβρη.

Αλλά πέρυσι, τούτο πέρασε σε δεύτερη μοίρα, καθώς εξασφαλίστηκε από τον τότε πρόεδρο της Super League κ. Αγραφιώτη, που διατηρούσε καλές σχέσεις με το χρηματοδότη του Αιολικού Παναγιώτη Τρύφωνα, η μεσοβέζικη λύση να μπορέσει να δώσει η ομάδα της Μυτιλήνης έξι αγώνες στο στάδιο της πόλης, με τη συναίνεση της ΠΑΕ ΑΕΛΚ. Φέτος το καλοκαίρι όμως κάτι τέτοιο δεν επετεύχθη, με την ΠΑΕ να «κλωτσά» εξαρχής στην υπογραφή νέου παραχωρητηρίου που να προβλέπει και τον Αιολικό στην εξίσωση σε ημερομηνίες που δε θα υπήρχαν αγώνες της Super League και να φτάνει στα άκρα με την δημοτική αρχή, καταθέτοντας εις βάρος του νομικού προσώπου ασφαλιστικά μέτρα, προκειμένου να αγωνιστεί κανονικά στο παιχνίδι της πρεμιέρας της φετινής σεζόν με τον Ηρακλή. Στην πορεία κέρδισε την προσωρινή διαταγή να αγωνίζεται με αποκλειστική χρήση του σταδίου, μέχρι να δικαιωθεί δικαστικά ολοκληρωτικά χθες.

 

Το δικαστήριο

Κατά την εξέταση της ουσίας της υπόθεσης τώρα, το δικαστήριο έκρινε πως ναι μεν η περίφημη σύμβαση του 2012 που υπέγραψε ο τότε πρόεδρος του νομικού προσώπου Κώστας Αστυρακάκης με την ΠΑΕ ΑΕΛΚ ήταν άκυρη, «αφού η έλλειψη των σχετικών προϋποθέσεων για την κατάρτιση συμβάσεων από ΝΠΔΔ, όπως αναφέρονται στην προηγηθείσα μείζονα σκέψη, μεταξύ των οποίων και ο έγγραφος τύπος, αποτελούν συστατικές του κύρους των σχετικών συμβάσεων προϋποθέσεις».
Ωστόσο, η ακυρότητα αυτή από τη μη τήρηση έγγραφου τύπου «στη συνέχεια άρθηκε, αφού η σύμβαση εκτελέστηκε και για τη σύναψή της προηγήθηκε έγγραφη πρόταση και αποδοχή αυτής», όπως γράφεται χαρακτηριστικά στην τελική απόφαση του δικαστηρίου. Πολύ απλά, λοιπόν, το δικαστήριο υποχρεώνει πλέον το Δήμο να παραδίδει προς χρήση το στάδιο στην ΠΑΕ ΑΕΛΚ και να απέχει από κάθε ενέργεια που συνιστά παρεμπόδιση της χρήσης της. Απειλεί δε σε βάρος όποιου παρεμποδίσει τη χρήση με χρηματική ποινή 10.000 ευρώ.

 

Για ένα γινάτι, ξεφτιλιστήκαμε…

Ο προβληματισμός που προκύπτει πλέον με την ολοκλήρωση του «σήριαλ Ταρλά» αποτυπώνεται στο ότι το δημοτικό στάδιο της Μυτιλήνης, για οκτώ χρόνια από σήμερα, θα λειτουργεί όχι αναλόγως των προθέσεων του Δήμου, αλλά της ΠΑΕ ΑΕΛΚ.

Δηλαδή αυτόματα το στάδιο χάνει το «δημοτικό» του χαρακτήρα και οι δημότες και τα υπόλοιπα σωματεία θα έχουν πρόσβαση σε αυτό μόνο εάν και εφόσον η ΠΑΕ κρίνει ότι… θέλει να παραχωρήσει τη χρήση του, όπως έπραξε προχθές με τους Παλαιμάχους του Παλλεσβιακού και το Μάρκο Σεφερλή. Κοινώς το εξωφρενικό «γινάτι» της ΠΑΕ ΑΕΛΚ να εξοστρακίσει με κάθε κόστος τον Αιολικό, που βρήκε σύμμαχο στο πρόσωπο της νέας δημοτικής αρχής στη διεκδίκησή του να αγωνίζεται και εκείνος στην επί δεκαετίες φυσική του έδρα, κατάφερε να μετατραπεί σε ένα φιάσκο του Δήμου, εις βάρος όμως και των ιδίων των δημοτών του! Και αυτό γιατί μεταξύ αυτών (και των αθλητών του βεβαίως), δικαίωμα στη χρήση ή στην παρουσία τους στις κερκίδες θα έχουν μόνο οι τρόπον τινά «πελάτες» της ΠΑΕ ΑΕΛΚ.

Μία υπόθεση κανονικά που θα έπρεπε να μην αποτελεί καν πεδίο… διαπραγμάτευσης, πόσο μάλλον δικαστικής διαμάχης, που επιστράτευσε μάλιστα τρεις εκ των κορυφαίων νομικών της Μυτιλήνης, το Γιάννη Πετρέλλη (ΠΑΕ ΑΕΛΚ), τον Άρη Χατζηκομνηνό (Δήμος Λέσβου) και το Νίκο Χωριατέλλη (Αιολικός), μένει σαν μία στάμπα για το λεσβιακό ποδόσφαιρο αλλά και για την αυτοδιοίκηση.

Στην ουσία της υπόθεσης, ο Δήμος Λέσβου, που βρέθηκε με τα ασφαλιστικά μέτρα στην πλάτη του από την ΠΑΕ ΑΕΛΚ, στην πραγματικότητα έχασε το δικαστήριο, επειδή «ανέχθηκε» στα χρόνια που ακολούθησαν τη σύμβαση που υπέγραψε το 2012. Μία σύμβαση που υπεγράφη και μάλιστα με 10ετή διάρκεια, με την αιτιολογία που προέβαλλε έντονα τότε η ΠΑΕ πως απαιτούνταν ως προϋπόθεση για να λάβει η ίδια την τότε ετήσια χορηγία του ΟΠΑΠ. Στην πορεία η νέα δημοτική αρχή αμφισβήτησε τη σύμβαση αυτή.

Όμως στην πραγματικότητα την υιοθέτησε βάσει των πεπραγμένων της, γιατί ουδέποτε δεν ήταν (και δε θα μπορούσε να ήταν) πρόθεσή της να εκδιώξει την ΠΑΕ από το στάδιο, τιμωρώντας δηλαδή και τους φιλάθλους. Αλλά να βρει μία λύση μαζί της. Μ’ αυτά και με εκείνα όμως, αυτό που δεν καταλαβαίνει κανείς απ’ όσους ενεπλάκησαν στην όλη υπόθεση έμμεσα ή άμεσα (συμπεριλαμβανομένης φυσικά και της θριαμβεύτριας σήμερα ΠΑΕ ΑΕΛΚ) είναι ότι τιμώρησαν τελικά τους δημότες. Οι οποίοι είδαν έναν Δήμο να μη μπορεί να προασπίσει τα συμφέροντά τους…

 

Για το ζήτημα τοποθετήθηκε ο ιδιοκτήτης της ΠΑΕ ΑΕΛΚ, Νίκος Μιχαλάκης, ο οποίος ανέλυσε τις απόψεις του ιδίου και γενικότερα της διοίκησης του κλαμπ, επιτιθέμενος, ταυτόχρονα, σε όσους κατηγορούν την Καλλονή πως αφαιρεί από το γήπεδο τον δημόσιο χαρακτήρα του.

Αναλυτικά η τοποθέτηση του κ. Μιχαλάκη:

«Προς σχετικούς-άσχετους, όψιμους, ντόπιους κονδυλοφόρους που με πρωτοσέλιδους τίτλους και άρθρα τους σκοπό έχουν μόνο να παραποιούν την αλήθεια και να ασκούν μονομερή κριτική, αφήνοντας να εννοηθεί πως, ούτε λίγο ούτε πολύ, για όλα φταίει η Καλλονή, έχω να πω τα εξής:
Το Δημοτικό Στάδιο Μυτιλήνης ήταν, είναι και θα παραμείνει ιδιοκτησία του Δήμου Λέσβου. Είναι Δημοτικό Στάδιο και ως τέτοιο το αντιμετωπίζουμε και μάλιστα με σεβασμό. Όπως σεβασμό δείχνουμε και απέναντι στα γραπτά συμφωνηθέντα μεταξύ ΠΑΕ ΑΕΛ ΚΑΛΛΟΝΗΣ και Δήμου Λέσβου και ΠΑΕ ΑΕΛ ΚΑΛΛΟΝΗΣ και ΝΠΔΔ Δήμου Λέσβου, καθώς και στο νόμο. Ως ΠΑΕ ΑΕΛ ΚΑΛΛΟΝΗΣ δε θα είχαμε επενδύσει στο στόχο «η Καλλονή στη Superleague», αν δεν είχαμε αυτό το 10ετες παραχωρητήριο. Πάνω σε αυτό στηριχθήκαμε και επενδύσαμε. Αυτό που πήγε να διαρραγεί από την τωρινή διοίκηση του ΝΠΔΔ Δήμου Λέσβου και τον Δήμο Λέσβου ήταν ο σεβασμός στα γραπτά συμφωνηθέντα. Η δικαστική διαμάχη ήταν, εξ αρχής, μεταξύ των παραπάνω μερών.

Ο ΑΕΠΣ Αιολικός -γιατί περί αυτού ο «πόνος» σας- δεν είχε κανένα λόγο να ανακατευτεί σε αυτό το ζήτημα από τη στιγμή μάλιστα που είχε γίνει αποδεκτό να αγωνιστεί σε έξι παιχνίδια στο Δημοτικό Στάδιο Μυτιλήνης, όπως και συνέβη την περίοδο 2014-2015. Εσείς οι ίδιοι κονδυλοφόροι γράφατε μετ' επαίνων για τον φερόμενο ως πρόεδρο του Αιολικού που έλεγε οτι «δε συνεργαζόμαστε με την ΠΑΕ ΚΑΛΛΟΝΗ. Πάμε να παίξουμε όλα τα παιχνίδια στο Δημοτικό Στάδιο Μυτιλήνης», χωρίς να σέβεται το νόμο και τη συμφωνία για τα έξι παιχνίδια. Γιατί λοιπόν δεν ψέγετε τον φερόμενο ως πρόεδρο του ΑΕΠΣ Αιολικός και τον χρηματοδότη του που με την παράλογη τακτική τους έθεσαν ουσιαστικά εαυτούς εκτός γηπέδου; Ήσασταν παρόντες στο δικαστήριο -παραμονή του εντός έδρας αγώνα της Καλλονής με τον Λεβαδειακό- όταν ο νομικός εκπρόσωπος του ΑΕΠΣ Αιολικός μετ' επιτάσεως ζητούσε να φύγει η ΚΑΛΛΟΝΗ από το γήπεδο και να μην γίνει ο αγώνας λέγοντας μάλιστα εν τη ρύμη του λόγου πως «το γήπεδο ανήκει στον Αιολικό»; Αυτή την άποψη υπερασπίζεστε;

Ξεκαθαρίζω τα αυτονόητα λοιπόν γιατί στις εντυπώσεις είστε πρώτοι, όμως στην αλήθεια τελευταίοι. Το στάδιο είναι και θα παραμείνει Δημοτικό. Ένα στάδιο για το οποίο εμείς «πονέσαμε», εμείς αγωνιστήκαμε, εμείς αφιερώσαμε προσωπικό χρόνο και χρήματα, εμείς παρακαλέσαμε για να ανακατασκευαστεί και να γίνει ικανό να φιλοξενεί αγώνες Superleague, γιατί αυτό ήταν το διακύβευμα αν θυμάστε. Ένα στάδιο για το οποίο ενδιαφέρθηκε ο πρωθυπουργός, το επισκέφθηκαν υπουργοί και επενδύθηκαν χρήματα. Το γήπεδο φτιάχτηκε με αφορμή την Καλλονή. Κι αν θυμάστε καλά, την ίδια ώρα που εξελισσόταν η ανακατασκευή του και εμείς παίζαμε στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας, εσείς χλευάζατε, καταγγέλατε και λοιδορούσατε την προσπάθειά μας ενώ παράλληλα σφυρούσατε εξ αποστάσεως. Ή μήπως να ξεχάσουμε τα καμώματα μερικών από εσάς που παρακαλούσατε να βρεθεί ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου κάτω από τον Ταρλά για να διακοπούν οι εργασίες;

Όταν άλλοι, σε επαγγελματικές κατηγορίες, έκαναν κάποτε αυξήσεις μετοχικών κεφαλαίων με τα χρήματα του ελληνικού λαού και των δημοτών της Λέσβου, εσείς τι λέγατε; Θα ήθελα να δω τα πρωτοσέλιδά σας τότε. Η επιλεκτική σας μνήμη και η εμπάθειά σας στο πρόσωπό μου και στην Καλλονή, βλάπτει σοβαρά την αλήθεια. Αλλά είστε και τόσο έκθετοι που σ' έναν φιλανθρωπικό αγώνα όπως ο προχθεσινός του Παλλεσβιακού, βρήκατε αφορμή για να βγάλετε χολή και μένος εναντίον της Καλλονής. Ξέρετε όμως πως και σε αυτά δηλώνουμε «παρών», στηρίζοντας κάθε ανάλογη προσπάθεια. Αύριο μπορείτε να επισκεφθείτε το Δημοτικό Στάδιο Μυτιλήνης για να δείτε όλες τις δραστηριότητες που έως τώρα λάμβαναν χώρα εκεί να συνεχίζονται κανονικά και απρόσκοπτα. Αυτό το γνωρίζετε αλλά το αποσιωπάτε. Λογικό όμως, γιατί ο «πόνος» σας είναι άλλος...»