Ο νόμος της αδράνειας

Γράφει ο 
Απόψεις Παρασκευή, 10 Μαΐου 2013 21:57

Με τον όρο αδράνεια, στη Φυσική, ονομάζεται η χαρακτηριστική ιδιότητα των σωμάτων να αντιστέκονται στην οποιαδήποτε μεταβολή της κινητικής τους κατάστασης. Στην πολιτική και στη ζωή, όμως, πως εξηγείται;

Αυτό συνεπάγεται δύο πράγματα:
1) Όταν οι δυνάμεις που ασκούνται σε ένα σώμα αλληλοαναιρούνται, τότε το σώμα θα εξακολουθεί να κινείται με την ταχύτητα την οποία έχει αποκτήσει ή αν δεν έχει ταχύτητα θα παραμείνει ακίνητο.
2) Αν οι ίδιες δυνάμεις ασκηθούν σε διαφορετικά σώματα, τότε ο ρυθμός μεταβολής της ταχύτητάς τους είναι αντιστρόφως ανάλογος της αδράνειάς τους.

Αν ασκηθούν δυνάμεις σε κάποιο σώμα και αυτό δεν ματαβάλει την κινητική του κατάσταση (παραμείνει δηλαδή ακίνητο ή διατηρεί την πορεία του), τότε σημαίνει ότι υπάρχουν άλλες εξωτερικές δυνάμεις, που αντιστέκονται στη μεταβολή, συνήθως είναι στατικές τριβές.

Με βάση τις παραπάνω επιστημονικές διατυπώσεις, καλούμαστε ως πολίτες, έστω ως αδρανείς πολίτες (φράση βέβαια που αποτελεί σχήμα οξύμωρο, αφού στην ελληνική γλώσσα δεν νοείται πολίτης και αδρανής, ή ασχολείσαι με τα κοινά ή αδρανείς και ιδιωτεύεις) να κρίνουμε αυτή την περίεργη «νηνεμία» που επικρατεί απ’ άκρον σ’ άκρον της επικρατείας.

Μια «νηνεμία» που οδήγησε στην πιο άχρωμη και υποτονική Πρωτομαγιά των τελευταίων ετών, που μας οδηγεί καθημερινά από θέσεως καναπέ να παρακολουθούμε και να σχολιάζουμε, την απειληθείσα -ας πούμε- απεργία των καθηγητών και την προληπτική επίταξη, τους επενδυτές που ο ένας μετά τον άλλο χτυπάει την πόρτα της Ελλάδας, σαν καλεσμένος σε ένα πάρτυ όπου υπόσχονται τζάπα ποτά και ωραίες γυναίκες, τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση σε ένα επικοινωνιακό κρεσέντο αυτοθαυμασμού: τι ωραία προσαρμογή πετύχαμε στο μνημόνιο!

Αφού το λεν κι οι ξένοι. Κι όχι μόνο το λεν, αλλά ετοιμάζονται να μας δώσουν και μια δόση χωρίς την προεπισκόπηση της τρόικας. Και εν τω μεταξύ εμείς περιμένουμε…

Τέλος πάντων, όποιες «επενδύσεις» και να έχουν κάνει στην αδράνεια της κοινωνίας, καλό είναι να έχουν υπόψη τους αυτό που μας διδάσκει ο αρχαίος Αλκαίος, ότι δηλαδή η φύση δεν αναγνωρίζει ανάπαυση και καταργεί κάθε αδράνεια. Ή όπως λέει και ο Σαίξπηρ, η αδράνεια μπορεί να οδηγήσει σε άσχημο τέλος…

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Alma libre ή ... Τα μπουζουξίδικα απεργούν »

Προσθήκη σχολίου