Ο ανέφικτος καπιταλισμός «μας»...

Γράφει ο 
Απόψεις Τρίτη, 18 Ιουνίου 2013 23:31

Μαράζι το είχαμε να δούμε και στη χώρα μας έναν στοιχειωδώς σοβαρό καπιταλισμό. Αφού όλα τα άλλα σχέδια κοινωνιών βγήκαν «πλάνα», προσφύγαμε σ’ αυτήν την τελευταία ουτοπία: ένα σύστημα με κανόνες, τους ίδιους πάντα, με συνοχή και ειρμό στην οργάνωση και την εκπροσώπησή του. Φιλελεύθερο; Ακραία φιλελεύθερο; Ναι και πάλι ναι! Αλλά με κανόνες.

Φαίνεται, όμως, ότι είναι και στη μοίρα της δικής μας γενιάς να ζούμε και να παλεύουμε είτε με τις ανεκπλήρωτες ουτοπίες μας, είτε με μια πραγματικότητα ζούγκλα, υποκείμενη σε διάταξη χάους.

Οι παλιοί αναλυτές της αριστεράς αναφερόμενοι στην ελληνική περίπτωση του καπιταλισμού, χρησιμοποιούσαν επίθετα όπως «κομπραδόρικος» και «παρασιτικός». Στη συνέχεια ο χαρακτηρισμός που κυριάρχησε ήταν «αρπακολατζίδικος». Τώρα, μάλλον βρισκόμαστε σε ένα μετανεωτερικό κενό, όπου καταβάλλεται προσπάθεια συστηματική να επιβληθεί ένα πιο παραγωγικό, πιο ευέλικτο, πιο έξυπνο, και προπαντός πιο φτηνό (εννοείται για τους κατέχοντες τα μέσα παραγωγής) μοντέλο.

Ταυτοχρόνως, με κάποιο θαυμαστό τρόπο, «συμβιούν» ή αναδεικνύονται και σε βασικές παραμέτρους του συστήματος, πράγματα που νομίζαμε ότι τα είχαμε αφήσει κάποιες δεκαετίες πίσω.

Θα σας φέρω αμέσως ένα παράδειγμα, για να μη σας κουράζω. Η Digea, ας πούμε, είναι μια εταιρεία που λειτουργεί με βάση τους κανόνες της ελεύθερης αγοράς. Προσέξτε, όμως, κατ’ αρχάς δεν έχει άδεια λειτουργίας.

Δεύτερον, ως εκ του σκοπού της, δεν είναι αξιολογητής του περιεχομένου των καναλιών, ώστε να έχει κάποιον με ένα «ψαλίδι» και να κόβει το πρόγραμμα του 902, όταν αναμεταδίδει την ΝΕΤ.

Τρίτον, δεν προκύπτει απ’ τους θεσπισμένους κανόνες, ότι μπορεί να ανεβάζει, δίκην πειρατή, σε εγκεκριμένες συχνότητες, τηλεοπτικά σήματα χωρίς άδεια.

Εν τοιαύτη περιπτώσει, γιατί να μη ζητήσουμε να μας ανεβάσει το σήμα του SportandBusiness; Ναι μεν δεν είναι τηλεοπτικό (ή και τηλεοπτικό-προς το παρόν), αλλά σίγουρα είμαστε πιο έτοιμοι να εκπέμψουμε πρόγραμμα, από την εντελώς ανέτοιμη ΝΕΡΙΤ.

Αν ο καπιταλισμός που πάμε να φτιάξουμε, είναι σαν αυτόν που έχουν καταλάβει τα παλικάρια της Digea και κάποια άλλα παλικάρια μαζί, που τους έχουν βάλει να κάνουν τους δραγάτες των συχνοτήτων, τότε να με συγχωρείτε, αλλά δεν θα πάρω.


Για άλλη μια φορά είμαστε εκτός στόχου, θλιβερά εκτός από οτιδήποτε παρήγαγε και εφάρμοσε η δυτική οικονομική σκέψη.

Τζάμπα τα μνημόνια που φάγαμε στο κεφάλι, τζάμπα οι θυσίες και οι στερήσεις του κόσμου…

Προσθήκη σχολίου

3 σχόλια