Μα, ούτε και τώρα δεν βλέπουν;

Γράφει ο 
Απόψεις Δευτέρα, 02 Σεπτεμβρίου 2013 18:16

Εδώ που έχει φτάσει η ελληνική οικονομία και οι ελληνικές επιχειρήσεις, λέμε όλοι μας συχνά - πυκνά, ότι δεν έχει πιό κάτω. Αυταπάτες! Το ίδιο δεν λέγαμε επί τέσσερα - και τώρα πέντε - χρόνια;

Δυστυχώς, όμως, έχει κι άλλο κάτω, η τραγική κατάσταση δεν έχει πάτο, οι κυβερνώντες (;) δεν βλέπουν πιό μακριά από την κάμερα ή τα μικρόφωνα, έχουν Ευαγγέλιο την Τρόικα και έμειναν κάποιοι υγιείς επιχειρηματίες, να κοιτάζουν τα... κατορθώματα της πλειοψηφίας των συναδέλφων τους και τον ξένο ανταγωνισμό να περνάει ανεμπόδιστα και με πολλαπλάσιες ταχύτητες μπροστά τους.

*** Επί 4 και τώρα 5 χρόνια, η ελληνική οικονομία βυθίζεται ολοένα και περισσότερο στην ύφεση. Εργοστάσια κλείνουν, εργαζόμενοι προστίθενται καθημερινά στις στρατιές των ανέργων και των οικονομικά ανήμπορων ή ήδη κατεστραμένων, η Ελλάδα έχει μικρότερο ΑΕΠ κάθε χρόνο, επενδύσεις δεν γίνονται και όσοι το τολμούν, κινδυνεύουν να αποτελέσουν τα επόμενα θύματα ή τα επόμενα κόκκινα δάνεια.

Και, ως αντίδοτο, οι κυβερνώντες (καλύτερα, εκτελώντες - κυριολεκτικά και μεταφορικά, εν προκειμένω), έχουν ως μόνη και μοναδική ''λύση'', την πώληση κρατικής περιουσίας, η οποία ούτε ατέλειωτη είναι, ούτε τους είπαν, ακόμα και οι ψηφοφόποι τους, ότι πρέπει να αφήσουν γυμνή τη χώρα και τις επόμενες γενιές από τα δικά της και πολύτιμα περιουσιακά στοιχεία.

*** Επί 4 και τώρα 5 χρόνια, Η ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΉΣΕΩΝ, ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ. Και όσες προχώρησαν σε αναχρηματοδοτήσεις, βάζοντας νέες υποθήκες, προκειμένου να μειώσουν το ποσό των δόσεων και το επιτόκιο, ήδη βρίσκονται σε νέο, μεγαλύτερο αδιέξοδο. Πως νομίζετε ότι τα κόκκινα δάνεια, έχουν εκτοξευθεί σε ιλλιγγιώση επίπεδα, προσεγγίζοντας στην πραγματικότητα τα 70 (!) δισ. ευρώ.

Πως, λοιπόν, να μπορέσει μία επιχείρηση να σταθεί, όταν ο οποισδήποτε ξένος συναλλασσόμενος μαζί τους, απαιτεί το ποσό της συναλλαγής, μόνο μετρητοίς;

Aντιλαμβάνεται, άραγε, έστω ένας από την παρούσα κυβέρνηση, ότι δεν μπορεί να υπάρξει επόμενη μέρα στην ελληνική οικονομία, αν δεν υπάρξει και πάλι επόμενη μέρα στην ελληνική βιομηχανία, στην ελληνική μικρομεσαία επιχείρηση, στην ελληνική βιοτεχνία, στην ελληνική οικογένεια;

 

*** Επί 4 και τώρα 5 χρόνια, το κόστος της ενέργειας και το κόστος πρώτων υλών στη βιομηχανία, έχουν κυριολεκτικά απογειωθεί. Βρίσκονται στο +70%(!), έναντι των ευρωπαϊκών ομοειδών επιχειρήσεων. Και το φυσικό αέριο είναι ακριβότερο, από 25% - 80%(!), σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη.

Με ποιά δεδομένα, λοιπόν, να ανταγωνιστεί μία ελληνική εταιρεία, τις ευρωπαϊκές, αμερικανικές ή κινεζικές επιχειρήσεις, όταν αυτές μάλιστα δανείζονται με επιτόκια της τάξης του 2% - 4% και οι δικές μας(αν κάποτε το καταφέρουν), με πολύ μεγαλύτερα επιτόκια;

(σ.σ.: Ακριβώς, για τον λόγο αυτό, η κίνηση της Πειραιώς να μειώσει τα επιτόκια χορηγήσεων και τα επιτόκια των πιστωτικών καρτών, αποτελεί μία πρώτη όαση, μία πρώτη καλή είδηση σε αυτόν τον επίμαχο τομέα, που απαιτείται να βρει άμεσα μιμητές).

 

*** Επί 4 και τώρα 5 χρόνια, η οικοδομή και τα μεγάλα και μικρότερα εργα υποδομής, βρίσκονται σε χειμερία νάρκη, είναι νεκρές αγορές, κυριολεκτικά. Όχι ότι έπρεπε να χτίσουμε σε κάθε... χιλιοστό των πόλεων, κάθε άλλο, αλλά η χώρα εχει μεγάλη ανάγκη από υποστηρικτικές υποδομές, τόσο στη βιομηχανία, όσο και κυρίες στις μεταφορές και στον τουρισμό, θαλάσσιο ή μη.

 

*** Επί 4 και τώρα 5 χρόνια, οι εργαζόμενοι και συγχρόνως καταναλωτές, έχασαν πάνω από 41(!) δις, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΓΣΣΕ. Και συνεχίζουν να χάνουν, ενώ ο βομβαρδισμός - κυριολεκτικά - των φόρων και των ''έκτακτων'' εισφορών, που στη συνέχεια μονιμοποιούνται, συνεχίζεται και πλέον απειλεί και το τελευταίο ''προπύργιο'' της, άναρχα ούτως ή άλλως, δομημένης κοινωνίας, αυτό των αστών - μεσοαστών, που μέχρι τώρα είχαν εισοδήματα από αρκετές και διαφορετικές πηγές.

 

Προκαλεί, λοιπόν, κατάπληξη το γεγονός ότι η παρούσα κυβέρνηση, δεν φαίνεται να έχει επαφή με την πραγματικότητα. Δεν ακούει ούτε τους ''δικούς'' της επιχειρηματίες, ούτε δίνει σημασία στην απόγνωση χιλιάδων οικογενειών, δείχνει καθημερινά ότι ενδιαφέρεται απλώς και μόνο να τηρήσει όσα της υπαγόρευσαν να υπογράψει η Τρόικα και τα κολοσσιαία ξένα επιχειρηματικά συμφέροντα, που καθορίζουν τις τύχες ολόκληρων λαών. Ιδίως όσων δεν έχουν δική τους, ανεξάρτητη και εθνική πολιτική, υπαγορευμένη από πραγματικά υπεύθυνες πολιτικές και κυβερνητικές εξουσίες.

Kαι είναι κρίμα κι άδικο και για την ίδια αυτή πολιτική τάξη, να απεμπολεί εθνικά και κοινωνικά συμφέροντα και άλλο τόσο κρίμα κι άδικο για αυτό το λαό, να στερείται σήμερα ηγετών, με ''ανάστημα'' και ηθική και διεθνή αναγνώριση και σεβασμό.

Μπορεί, λοιπόν, μία γονατισμένη - οικονομικά και ηθικά - χώρα, με κοντόφλαλμες και υποταγμένες σε ξένα κέντρα αποφάσεων πολιτικές ηγεσίες, να έχει μέλλον;

Kαι σε τι μπορεί να ελπίζει, άραγε, αυτή η χώρα, εκτός από την ειρηνική της αντίδραση, μία επανάσταση ηθών και αξιών, που θα ανατρέψει εκ βάθρων ό,τι σήμερα αντιπροσωπεύει τη σήψη, την κλοπή, τις φασιστικές νοοτροπίες κάθε είδους και απόχρωσης, που θα ''γεννήσει'' και πάλι έναν Μακρυγιάννη και έναν Ελύτη;

Προσθήκη σχολίου