«Διαρθρωτική» λιτότητα - η τελευταία λέξη της (κυβερνητικής) μόδας!

Γράφει ο 
Απόψεις Σάββατο, 16 Νοεμβρίου 2013 08:20

Ο υπουργός Οικονομικών δεν φημίζεται για το χιούμορ του. Συνεπώς, το σενάριο της φάρσας... χωλαίνει. Απ' την άλλη, ο κ. Στουρνάρας δεν είναι παντελώς ηλίθιος - άρα τι μένει; Ψεύδεται συνειδητά!

Του Κων/νου Αντάραχα

Οι κακές συναναστροφές της πολιτικής φαίνεται πως διαβρώνουν ακόμη και τους σκληρότερους «τεχνοκράτες», όταν τα πράγματα ζορίσουν στο τέρμα. 

Η κυβέρνηση, εσφαλμένα θεώρησε πως το φετινό (λογιστικό) πλεόνασμα, της δίνει μια διαφορετική δυναμική έναντι των δανειστών. Στην πραγματικότητα, το παιχνίδι του Μνημονίου είναι εκείνο όπου κερδίζουν πάντα οι... Γερμανοί. Πολλώ, δε, μάλλον τώρα, που επικεντρώνονται στα εσωτερικά τους και δεν ανέχονται να τους αποσπάς.

Ο πρωθυπουργός και ο υπ. Οικονομικών της Ελλάδας δεν διανοήθηκαν, βεβαίως, να αγγίξουν τους όρους/στόχους του Μνημονίου. Απ' την άλλη, τα έπαιξαν όλα για όλα σε μια προσπάθεια καθορισμού δικών τους τρόπων, λιγότερο επαχθών (κατά τη γνώμη τους) για την οικονομία και την κοινωνία. Και αυτό κωδικοποιήθηκε, μιντιακά, σε «όχι νέα μέτρα».

Πέφτοντας, τώρα, στο στέρεο τοίχο της Τρόικας και των πολιτικών της αφεντικών, που παρέμεναν στυλωμένοι στα 2,5 δισ., οι δύο Έλληνες ηγέτες όφειλαν να ανακαλέσουν. Το «όχι νέα μέτρα» βαπτίστηκε «όχι νέα οριζόντια μέτρα», ενώ και τα αντι-προτεινόμενα... «κάθετα», επουδενί δεν θα υπερέβαιναν τα 0,5 δισ. (Τι ψυχή έχει μισό δισ.;)

Βέβαια, όταν εξαγγέλλεις διεύρυνση φορολογικής βάσης και λανσάρεις και σλόγκαν «πολλοί από λίγο», τότε διαψεύδεις τον ίδιο σου τον - «κατακόρυφο» - εαυτό. Ας είναι!

Τα πράγματα σκούρυναν περαιτέρω. Μισό δισ. εμείς, αμετακίνητοι εκείνοι! Συνήθως, αυτού του είδους οι διαπραγματεύσεις («διαπραγματεύομαι με κόκκινη γραμμή το Ευρώ», «διαπραγματεύομαι εκτελώντας απαρέγκλιτα το πρόγραμμα», «διαπραγματεύομαι χωρίς να μου παραχωρείται τίποτα και ποτέ»...) έχουν προβλέψιμη τροπή: Προχθές το βράδυ, ο κ. Στουρνάρας έκανε λόγο για μέτρα 1,3 δισ., αλλά... διαρθρωτικά!

Εδώ έγκειται μια δεύτερη, εξόφθαλμη αντίφαση: Δεν υπάρχει διαρθρωτικό μέτρο, συνοδευόμενο από ποσό!

Η επεξήγηση που ακολούθησε θα ήταν ψυχαγωγική, αν η ατμόσφαιρα δεν...κόχλαζε από μαχαίρια, πιστολίδια, κατασχέσεις και (δοξασμένες!) απολύσεις.

«O Έλληνας υπουργός είπε ότι τα μέτρα αφορούν τρύπες στη συλλογή εισφορών κοινωνικής ασφάλισης, μείωση των δαπανών σε ΔΕΚΟ και πρόσωπα δημοσίου δικαίου, τις συγχωνεύσεις οργανισμών κυρίως στον τομέα της υγείας και της παιδείας και την αυστηρή εφαρμογή του ενιαίου μισθολογίου, με ποινές σε όσους το παραβιάζουν», αναφέρει ο Τύπος.

Συνεπώς, το κράτος αυξάνει έσοδα και μειώνει δαπάνες (=λιτότητα), αλλά με τρόπο οιονεί ορθολογικό. «Διαρθρωτικό»! Ιδού η νέα τάση της κυβερνητικής ρητορείας. 

Την ίδια στιγμή, ο ίδιος ο κ. Στουρνάρας απορρίπτει μετά βδελυγμίας τη λήψη «μέτρων λιτότητας» και μάλιστα διαμηνύει ηρωικά (εξίσου ηρωικά με τις απολύσεις του Άδωνι) ότι η Ελλάς «δεν εκβιάζεται!»

Αλήθεια, τα ποσά που θα εξοικονομηθούν από τη «διαρθρωτική» αυτή λιτότητα, δεν θα λείψουν στην πραγματική οικονομία -Ή έστω, δεν θα κυκλοφορήσουν λιγότερο στην πραγματική οικονομία; Και, αλήθεια, αν η κυβέρνηση θεωρούσε εφικτό το (διόλου διαπραγματεύσιμο από μέρους της) πρωτογενές πλεόνασμα 2014, ήτοι 2,5 δισ., χωρίς  τα πρόσθετα αυτά μέτρα, δεν είναι σαν να παραδέχεται πως τώρα θα στερήσει από την πραγματική οικονομία ρευστότητα 3,8 (2,5 + 1,3) δισ.; Διότι η Τρόικα δύσκολα θα αποσύρει άλλα συμφωνημένα μέτρα, κατά τη διάρκεια της νέας χρονιάς...

Τέλος, επισημαίνουμε και κάτι ακόμα:

Το - υποτιθέμενο - πρωτογενές πλεόνασμα του 2013, επετεύχθη μέσω ΦΑΠ τριών ετών! Αυτό εκθέτει σοβαρά την αξιοπιστία του πρωθυπουργού, ο οποίος, όπου σταθεί κι όπου βρεθεί, διατρανώνει ότι «φέτος ήταν η πιο δύσκολη χρονιά, αλλά μόλις πετύχουμε το πλεόνασμα, μετά θα είναι (σσ ευκολότερα;) βιώσιμο!». Άραγε, πώς  θα είναι ευκολότερα βιώσιμο αφαιρώντας τις εισροές από συσσωρευμένα ΦΑΠ; Μήπως λόγω κάποιας ασυγκράτητης ανάπτυξης, που θα διευρύνει τη φορολογητέα πίτα;

Μήπως, εν τέλει, η Τρόικα έχει δίκιο για την ανάγκη πρόσθετων μέτρων;

Μήπως ο κ. Σαμαράς ποντάρει στη μη - λήψη τους, με βάση (εξαιρετικά αμφίβολες) πολιτικές παρεμβάσεις του καλοκαιριού; Και μήπως ο κ. Στουρνάρας αφομοίωσε γρήγορα τις κακές συνήθειες των πολιτικών, επιχειρώντας να καλλωπίσει το διαπραγματευτικό του κάζο;

Προσθήκη σχολίου