Όταν ο πλαστικός χειρούργος, κύριος Μarketing, κάνει «ασπρόμαυρες ενέσεις», σε «πορτοκαλί φόντο»…

Γράφει ο 
Απόψεις Σάββατο, 25 Οκτωβρίου 2014 20:19
Όταν ο πλαστικός χειρούργος, κύριος Μarketing, κάνει «ασπρόμαυρες ενέσεις», σε «πορτοκαλί φόντο»…

Μετά τις πρώτες δύο αγωνιστικές για το θεσμό της Euroleague, ακόμα και ο πλέον αδαής φίλαθλος μπορεί να διακρίνει «ποδοσφαιρίζουσες» συμπεριφορές και σαφείς επιρροές από τον βασιλιά των αθλημάτων, με στόχο την αναβάθμιση του αθλήματος της «πορτοκαλί με τα σπυριά». Τι επιζητούν, όμως, οι φέροντες αυτές τις αλλαγές;…

Γράφει ο Δημόκριτος Παπαλεξόπουλος

Οι παίκτες στήνονται σε μια γραμμή με τους διαιτητές στη μέση. Μπροστά τους,  μικρά παιδάκια. Αντίπαλοι, δύο ομάδες από διαφορετικές χώρες, στα πλαίσια ευρωπαϊκής συλλογικής διοργάνωσης…

Μέχρι πέρυσι, το συγκεκριμένο σκηνικό θα περιέγραφε τέλεια την έναρξη ενός αγώνα για το θεσμό του Τσάμπιονς Λιγκ. Φέτος, η συγκεκριμένη εικόνα διαδραματίζεται σε παρκέ αντί για χόρτο και αντί για 22 παίκτες, έχουμε δέκα. Είναι γεγονός, το μπάσκετ έχει αρχίσει καταφανέστατα να «ποδοσφαιρίζει»!

Ποιος ο λόγος, όμως, το αμάνικο να ζηλέψει το κοντομάνικο; Έχει τόσο μεγάλη ανάγκη το μπάσκετ να αναβαθμιστεί; Η απάντηση δόθηκε το 1996 από τη Λίζα Μινέλι, η οποία ευθαρσώς, και χωρίς πόνο, αλλά με πολύ πάθος,  τραγούδησε πως «το χρήμα κάνει τον κόσμο να περιστρέφεται»...

Ο οικονομικός τομέας επιτάσσει, λοιπόν, στο θεσμό της Ευρωλίγκα να αναβαθμιστεί και να κάνει το προϊόν της να συμβαδίζει με τους όρους του σύγχρονου μάρκετινγκ. Όταν  το «ασπρόμαυρο αδερφάκι», ήτοι η ΟΥΕΦΑ, θα έχει λαμβάνειν έσοδα της τάξης του 1,34 δις. ευρώ, για την τριετία 2012-2015, γιατί να μην μπορεί να πετύχει κάτι ανάλογο και η αντίστοιχη ομοσπονδία του μπάσκετ, λαμβάνοντας βέβαια υπ’ όψιν τις τεράστιες αναλογικές διαφορές των δύο αθλημάτων...

Το μόνο σίγουρο είναι πως η βιομηχανία του ποδοσφαίρου είναι η μοναδική που εν μέσω κρίσης παρουσίασε μεγάλους ρυθμούς ανάπτυξης. Και πώς να μην το πετύχει, μιας και η οργάνωση της κορυφαίας διοργάνωσης διέπεται από ζηλευτούς κανόνες; Εδώ και χρόνια, η ΟΥΕΦΑ έχει κατορθώσει να κάνει το προϊόν της απαραίτητο στον καταναλωτή - ουσιαστικά τον έχει εθίσει, δίχως να χρησιμοποιήσει ίχνος παράνομου μέσου- παγιώνοντας τις μεταβλητές του. Κάθε δεύτερη Τρίτη και Τετάρτη είναι μέρες Τσάμπιονς Λιγκ, ενώ ένα τέταρτο πριν τις δέκα ακούγεται ο ύμνος των «αστεριών», με ακρίβεια που ξεπερνά εκείνη με την οποία το Μπιγκ Μπεν σημάνει μεσάνυχτα… Όσο για το σύστημα διεξαγωγής; Το ίδιο εδώ και χρόνια, με τις 32 ομάδες να παλεύουν για τις δύο πρώτες θέσεις των 8 ομίλων που περιέχουν  ένα κουαρτέτο ομάδων, σε μια διαδικασία που θα αρχίσει το Σεπτέμβρη και θα τελειώσει το Δεκέμβρη, για να πάρουν σειρά οι νοκ άουτ φάσεις, που διαρκούν από τον Φλεβάρη μέχρι το Σάββατο του τελικού, γύρω στις 20 του Μάη.

Τι από όλα αυτά έχει αλήθεια επιτύχει η Ευρωλίγκα; Όλοι έχουμε γίνει μάρτυρες μιας απέλπιδας προσπάθειας να βρεθεί ένα ανταγωνιστικό σύστημα διεξαγωγής, ενώ μόλις τα τελευταία χρόνια έχουν παγιωθεί η Πέμπτη και η Παρασκευή, ως οι μέρες που οι απανταχού μπασκετόφιλοι θα ακούν το «I feel devotion», το anthem της διοργάνωσης, που κι αυτό μετρά λίγα χρόνια ζωής…

Παράλληλα, οι … ανορθογραφίες είναι εκεί για να υπογραμμίζουν τα προβλήματα διεξαγωγής. Ήταν μια Παρασκευή τ’ Απρίλη όταν η Ρεάλ έχανε με … μυστηριώδη τρόπο από τη λιθουανική Ζαλγκίρις, ώστε να σταυρωθεί - επίτηδες, είπαν πολλοί- με τον Ολυμπιακό, στέλνοντας , αντί των «ερυθρολεύκων», τον Παναθηναϊκό να αγοράσει παλτό, για το ταξίδι στη κρύα Μόσχα και την ΤΣΣΚΑ… Είναι θέσφατο πλέον, πως όσο πιο αμερόληπτη είναι, ή τουλάχιστον δείχνει, η διεξαγωγή μιας διοργάνωσης, τόσο πιο ελκυστική καθίσταται. Έτσι, η ΟΥΕΦΑ έχει εδώ και καιρό επιλέξει το αντικειμενικό χέρι ενός παλαίμαχου ποδοσφαιριστή, που βυθίζεται σε μια γυάλα με μπαλάκια, ως καθοριστή των διασταυρώσεων που θα κρίνουν την πορεία της διοργάνωσης…

Διότι, αν αναλογιστεί κανείς, πως ένας κολοσσός της αυτοκινητοβιομηχανίας, όπως η Nissan, επιλέγει να «χρυσώσει» την ΟΥΕΦΑ με 54,5 εκατ. ετησίως για την επόμενη τετραετία, χρησιμοποιώντας την ως πλατφόρμα περαιτέρω διείσδυσης στην ευρωπαϊκή αγορά, εκτοπίζοντας τη Ford, που αποτελούσε χορηγό του Τσάμπιονς Λιγκ, από την παρθενική του χρονιά το 1992 (!), τότε δε συζητάμε για ένα απλό αθλητικό γεγονός, αλλά για ένα πραγματικό χρυσωρυχείο, το οποίο τυγχάνει να εδράζεται σε έναν καταπράσινο χώρο, με λευκές γραμμές και δοκάρια…

Αυτός πρέπει να είναι ο απώτερος σκοπός της Ευρωλίγκα, η οποία οφείλει να παύσει τη χρησιμοποίηση της «μη εμπορικότητας του αθλήματος», ως άλλοθι για τα πενιχρά της έσοδα. Άλλωστε, σε μια εποχή όπου το μάρκετινγκ είναι το μέσο επικράτησης σε έναν κόσμο που κινείται γύρω από τους όρους οικονομικών ισολογισμών, αυτός που δύναται να πλασάρει καλύτερα το όποιο προϊόν εμπορεύεται, είναι αυτός που επιβιώνει… Αν μάλιστα συλλογιστούμε το θέαμα της περασμένης Τρίτης στα ευρωπαϊκά γήπεδα που έφεραν το «σεντόνι με τα αστέρια», τότε ο μόνος κερδισμένος θα είναι το μπάσκετ…

Προσθήκη σχολίου

6 σχόλια

  • Σύνδεσμος σχολίου micromotor Τετάρτη, 29 Οκτωβρίου 2014 20:16 δημοσιεύθηκε από micromotor

    Αυτή είναι η πραγματικότητα, τα λέω κα ιστο κείμενο, ότι η Μινέλι δεν μπορούσε να το αποτυπώσει πιο γλαφυρά...

  • Σύνδεσμος σχολίου theokalliopis Τετάρτη, 29 Οκτωβρίου 2014 20:04 δημοσιεύθηκε από theokalliopis

    Δυστυχώς ζούμε σε μία εποχή όπου όλα έχουν εμπορευματοποιηθεί... ακόμη και ο αθλητισμός που απομένει ένα από τα ελάχιστα μέσα εκτόνωσης σήμερα. Κρίμα...

  • Σύνδεσμος σχολίου ΣΑΤΜ Τρίτη, 28 Οκτωβρίου 2014 20:46 δημοσιεύθηκε από ΣΑΤΜ

    Μπραβο,πολυ καλη αναλυση. Tην οργανωση του champions league δεν προκειται να φτασει η euroleague.

  • Σύνδεσμος σχολίου ,micromotor Τρίτη, 28 Οκτωβρίου 2014 16:05 δημοσιεύθηκε από ,micromotor

    Σίγουρα δε θα φτάσουν και πιθανόν ούτε θα πλησιάσουν. Αλλά περιμένουμε καλύτερα οργανωτικά πράγματα από ένα Final 4 στο Λονδίνο όπου στο στάδιο υπήρχαν οι συγγενείς των παικτών και όσοι είδαν φως και μπήκαν...

  • Σύνδεσμος σχολίου ,micromotor Τρίτη, 28 Οκτωβρίου 2014 16:04 δημοσιεύθηκε από ,micromotor

    Σίγουρα δε θα φτάσουν και πιθανόν ούτε θα πλησιάσουν. Αλλά περιμένουμε καλύτερα οργανωτικά πράγματα από ένα Final 4 στο Λονδίνο όπου στο στάδιο υπήρχαν οι συγγενείς των παικτών και όσοι είδαν φως και μπήκαν...

  • Σύνδεσμος σχολίου paxoiko Τρίτη, 28 Οκτωβρίου 2014 12:08 δημοσιεύθηκε από paxoiko

    η αλήθεια είναι ότι πρέπει κάποια στιγμή τα έσοδα της euroleague να πλησιάσουν(αν οχι να φτάσουν) στα επίπεδα του ποδοσφαίρου.
    να γίνει κάτι και για μας τους "άρρωστους" με την πορτοκαλί!