Η Ελλάδα έγινε... Κατάρ, Αμερική και Κίνα!

Γράφει ο 
Απόψεις Τετάρτη, 02 Σεπτεμβρίου 2015 17:59

Μετά τους γερόλυκους Εσιέν, Καμπιάσο, μας προέκυψε και τρίτος συνομήλικός τους και συναγωνιζόμενος τη λαμπρή καριέρα τους, ονόματι Ντίμιταρ Μπερμπάτοφ. Συμπέρασμα: Κάπως έτσι η Ελλάδα, ποδοσφαιρικά, γίνεται «υπερδύναμη υπερηλίκων» όπως συνβαίνει στο Κατάρ, στις ΗΠΑ και στην Κίνα.

Σαφώς, για το φτωχό ελληνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, η έλευση ξένων αστέρων αποτελεί τρόπον τινά ενίσχυση του υποβαθμισμένου προϊόντος. Πλην όμως, είναι ολοφάνερο πλέον ότι οι πρόεδροι-ιδιοκτήτες των μεγάλων ομάδων, αδυνατώντας να «ψωνίσουν» από το πάνω ράφι, επιλέγουν «προϊόντα» λίγο πριν τη λήξη τους, τα οποία το πολύ-πολύ να είναι μίας χρήσης, δηλαδή μίας σεζόν.

Τρανταχτή απόδειξη η επιλογή του πράγματι χαρισματικού κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής του καριέρας, ποδοσφαιριστή, Ντίμιταρ Μπερμπάτοφ, ετών 34, από τον ΠΑΟΚ. Μία μετεγγραφή δηλαδή που μπορεί να αποδειχθεί απολύτως επιτυχημένη -πράγμα που το ευχόμαστε ολόψυχα για τη συμπαθή ομάδα της Θεσσαλονίκης- αλλά η διάρκειά της δεν μπορεί να είναι πέραν της σεζόν 2015-2016, όπως άλλωστε προβλέπεται και στο συμβόλαιο του παίκτη.

Η επιλογή αυτή του προέδρου του ΠΑΟΚ, Ιβάν Σαββίδη, ο οποίος βάζει βαθιά το χέρι στην τσέπη, έρχεται να προστεθεί στις αντίστοιχες κινήσεις των προέδρων του Παναθηναϊκού Γιάννη Αλαφούζου, ο οποίος έφερε τον επίσης μεγάλο παίκτη στα νιάτα του, Μίκαελ Εσιέν που χαρακτηρίστηκε άλλωστε μετεγγραφή αεροδρομίου και ακόμη δεν έχει παίξει σε κανένα επίσημο παιχνίδι της ομάδας, όντας τραυματίας, αλλά και του προέδρου του Ολυμπιακού Βαγγέλη Μαρινάκη, ο οποίος έφερε τον επίσης 34χρονο Εστέμπαν Καμπιάσο, μεγάλο αστέρα επίσης στα νιάτα του.

Αν δεν σας θυμίζει κάτι αυτή η τακτική των προέδρων των μεγάλων ελληνικών ομάδων, που φέρνουν παίκτες σε συντάξιμη ηλικία για να ικανοποιήσουν μέρος της κερκίδας και ιδίως των φανατικών οπαδών τους, αναλογιστείτε ότι αυτό το φαινόμενο ακολούθησε αρχικά η Ασία και κυρίως η Κίνα και η Ιαπωνία και εν συνεχεία και το αμερικανικό πρωτάθλημα, το MLS.

Βέβαια, Ασιάτες, Καταριανοί και Αμερικανοί, πληρώνουν πολύ ακριβότερα για να προσελκύσουν μεγάλα ονόματα του ευρωπαϊκού κυρίως ποδοσφαίρου και λιγότερο του Λατινοαμερικάνικου, απ’ ότι πληρώνουν οι Έλληνες ιδιοκτήτες των μεγάλων ομάδων. Δεν είναι άλλωστε ίδια τα πορτοφόλια σε… χωρητικότητα.

Κάπως έτσι λοιπόν η «πατέντα» αυτή της αγοράς παικτών πρώην πρωτοκλασάτων και κοντά στη σύνταξη, επί της ουσίας είναι ίδια ακριβώς και στην Ελλάδα και στις ΗΠΑ και στο Κατάρ και στην Ανατολική Ασία και έχει ακριβώς τους ίδιους στόχους - το φιλοθεάμων και φανατικό κοινό των ομάδων. Οι οποίες αδυνατούν να προχωρήσουν σε ορθές επιλογές παικτών, η ηλικία των οποίων να επιτρέπει την εξέλιξή τους και την εκμετάλλευση των δυνατοτήτων τους στο μέλλον.

Η μόνη διαφορά έγκειται λοιπόν στο πόσο μεγάλο είναι το πορτοφόλι του αγοράζοντος, καθώς ο στόχος παραμένει ίδιος είτε η ομάδα που επιλέγει τέτοια στρατηγική βρίσκεται στην Ελλάδα, ή στο Κατάρ, ή στην Κίνα, ή στις ΗΠΑ.

Προς το παρόν ας ευχηθούμε οι φίλοι του ΠΑΟΚ να ευχαριστηθούν τις τελευταίες "πενιές" του Μπερμπάτοφ (που παρεμπιπτόντως... μπερπάτησε σε ουκ ολίγες ομάδες, πριν καταφθάσει στη συμπρωτεύουσα), με τις ευχές να απευθύνονται και στους φίλους του Ολυμπιακού (ελπίζοντας να πιάσει ο Καμπιάσο...), αλλά και του Παναθηναϊκού (ελπίζοντας να δούμε κάποια στιγμή και τον Εσιέν να ερωτοτροπεί με τη στρογγυλή θεά).

Προσθήκη σχολίου