Από ποιους θα προέλθει, άραγε, το επενδυτικό σοκ;

Γράφει ο 
Απόψεις Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2015 01:05

Στην Ελλάδα, έχουμε δυστυχώς συνηθίσει και σε βαρύγδουπα ανέξοδα λόγια και σε περισπούδαστες διαπιστώσεις, χωρίς να νοιαζόμαστε για το ποιος θα τα κάνει πράξη, ποιος θα βάλει πλάτη ή το χέρι στην τσέπη, για να πραγματοποιηθούν. Η Ελλάδα, για να ανακάμψει, χρειάζεται επενδύσεις. Όλοι συμφωνούμε. Αλλά, ποιος θα τις κάνει; Ιδού η απορία...

(Επίκαιρη αναδημοσίευση)

Διαβάζω και ακούω με προσοχή τα όσα δηλώνει ο πρόεδρος του ΣΕΒ, Θεόδωρος Φέσσας, τον οποίο γνωρίζω χρόνια και έχω εικόνα για τις επενδυτικές του προσπάθειες και την πορεία της επιχείρησής του, που βοηθούσης και της ευνοϊκής συγκυρίας στο Χρηματιστήριο, πριν το κραχ του 1999-2000, έχει σήμερα μετατραπεί σε όμιλο με πολυσχιδείς δραστηριότητες.

Από έναν άνθρωπο της αγοράς, που έχει μοχθήσει για να χτίσει ό,τι έχτισε, ακόμα και αν βοηθήθηκε από συγκυρίες (και άλλοι ''έχτισαν'' εκείνο το διάστημα ομίλους και περιουσίες, αλλά γρήγορα τα γκρέμισαν όλα, λόγω ανικανότητας και μωροφιλοδοξίας) περιμένεις σε δύσκολες περιόδους, όχι ευχολόγια, αλλά έργα.

Πολύ περισσότερο, αν ο συγκεκριμένος επιχειρηματίας προΐσταται του Συνδέσμου των Ελλήνων Βιομηχάνων, δεν αρκεί να ακούς και να διαβάζεις διαπιστώσεις, του τύπου ''Η Ελλάδα, χρειάζεται ένα θετικό επενδυτικό σοκ, για να ανακάμψει''.

Προφανώς και δεν διαφωνεί κανείς με τη διαπίστωση αυτή. Αλλά, από ποιους άραγε θα γίνουν οι επενδύσεις που χρειάζεται πράγματι - και επειγόντως - η χώρα;

Ο δημόσιος τομέας, με τη χώρα για έκτο χρόνο σε φαύλο κύκλο ύφεσης και ζώντας με δανεικά, είναι αδύνατον να παίξει αυτό τον ρόλο, μέσω του - ισχνού πλέον - προγράμματος δημόσιων επενδύσεων. 

Συνεπώς, το βάρος πέφτει στον ιδιωτικό τομέα, ο οποίος φυσικά και δεν είναι στην κατάσταση που ήταν προ πενταετίας, έχει υποστεί και αυτός τις συνέπειες της ύφεσης, των μεγάλων φορολογικών βαρών και εφέτος και των καταστρεπτικών capital controls. Αλλά, είναι ο μόνος που έχει ακόμα δυνάμεις και τις απαραίτητες συμμαχίες με ξένους ομίλους, ώστε να πάρει με αποφασιστικότητα τη σκυτάλη, για το ''θετικό επενδυτικό σοκ''.

Γιατί, αν περιμένουμε ανάπτυξη, μόνον από την πώληση και όσων ακόμα ''ασημικών'' απέμειναν στο δημόσιο, τα περισσότερα των οποίων σημειωτέον ορέγονται ξένοι επιχειρηματικοί όμιλοι, τότε ούτε ανάπτυξη πρόκειται να υπάρξει, ούτε και οι ίδιοι οι Έλληνες επιχειρηματίες και οι επιχειρήσεις τους, θα έχουν την παραμικρή προστιθέμενη αξία.

Και φυσικά, τα όποια έσοδα για την ελληνική οικονομία, κατά το μεγαλύτερό τους μέρος, θα είναι εφάπαξ και μη επαναλαμβανόμενα, αν μία τέτοια ''ανάπτυξη'', προέλθει μόνον από ξένες επιχειρήσεις και ελάχιστα - ως συμμετοχή, με μικρά ποσοστά και περιορισμένο έλεγχο - από ελληνικές εταιρείες.

Ακριβώς, λοιπόν, για το λόγο αυτό, φαίνεται ότι επικροτείται - κρυφά ή φανερά - η συμφωνία της κυβέρνησης με τους δανειστές, να μην ξεπουληθούν ''ασημικά'' άμεσα και υπό το βάρος εξόφλησης δόσεων, αλλά να τεθούν περιουσιακά στοιχεία του δημοσίου σε ένα ''Ταμείο'', διάρκειας 50 χρόνων.  Το οποίο θα συνάπτει, στον κάθε φορά καταλληλότερο χρόνο, τις απαραίτητες συμφωνίες αξιοποίησης αυτών των assets, ώστε ο Έλληνας φορολογούμενος να έχει τα κατά το δυνατόν μεγαλύτερα οφέλη. Αλλά, ταυτοχρόνως, και οι ελληνικές επιχειρήσεις, βελτιώνοντας σταδιακά τη χρηματοοικονομική τους θέση, την αξία τους και τη ρευστότητά τους, να μπορέσουν να εκμεταλλευτούν τις επενδυτικές ευκαιρίες εντός της χώρας τους, προς όφελος και των ιδίων και της οικονομίας, με τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, αλλά και την παραγωγή πλούτου, προς όφελος του συνόλου των Ελλήνων πολιτών.

Πιστεύω και ελπίζω και ο πρόεδρος του ΣΕΒ, ο κ. Φέσσας, να είχε κατά νου κάποιες παρόμοιες - έστω- σκέψεις, όταν διατύπωνε τις προαναφερθείσες απόψεις...

 

 

 

 

Προσθήκη σχολίου