Ερωτηματικά προς ενοικίαση και χαμηλό πολιτικό βαρομετρικό...

Γράφει ο 
Απόψεις Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2015 22:10

Είναι βέβαιο ότι η χώρα διέρχεται ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο, για άλλη μία φορά, εισπράττοντας τα επίχειρα, πολιτικοοικονομικών εγκλημάτων δεκαετιών. Άλλο τόσο βέβαιον είναι ότι το πολιτικό σκηνικό και το πολιτικό προσωπικό του σήμερα, βρίσκουν τα κόμματα του συνόλου της αντιπολίτευσης, σε φάση οδυνηρής εσωστρέφειας και αδυναμίας σύλληψης του διακυβεύματος, όχι μόνον των ημερών, αλλά ίσως και των επόμενων πολλών-πολλών ετών.

Η τελευταία Σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών, παρά το πολύωρο της διάρκειάς της, δεν παρείχε - δυστυχώς - την παραμικρή ελπίδα, ότι οι τωρινοί πολιτικοί ηγέτες της αντιπολίτευσης, έχουν το απαιτούμενο ''ανάστημα'', είτε να αποδείξουν στην κυβέρνηση ότι είναι ορθολογικότερες οι προτάσεις τους (αμφίβολο, αν έχουν όλοι και για τα τρία θέματα που συζητήθηκαν) και να την πείσουν, με στοιχεία και όχι με δηλώσεις - τουφεκιές στον αέρα, ότι είναι συμφερότερες για τον πολίτη και την οικονομία, είτε - επίσης με στοιχεία και όχι με βαρύγδουπες, πλήν κενές περιεχομένου δηλώσεις στα μικρόφωνα - να ενσκύψουν στις κυβερνητικές προτάσεις και μέσω των συνεργατών τους στα κόμματά τους, να υποβάλλουν βελτιωτικές προτάσεις, για το ασφαλιστικό, το προσφυγικό και το συνταγματικό.

Μετά από τόσες χρόνιες οδύνες για τη χώρα και τους πολίτες της, αλλά και για τα ίδια τα ''παραδοσιακά'' κόμματα, θα περίμενε ο καθένας, μία πιό υπεύθυνη στάση από όλους, εκλεγμένους ή διορισμένους στα πόστα τους αρχηγούς κομμάτων της αντιπολίτευσης. Ακόμα και αν ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε - και έκανε - μεγάλα λάθη, αυτό που του αναγνωρίζεται και από τους - όχι μεμψίμοιρους - αντιπάλους του, είναι ότι προέβαλλε αντιστάσεις, έναντι των προκλητικών και συνεχών απαιτήσεων των δανειστών και εταίρων μας.

Αντί, λοιπόν, να υπάρξει στοιχειώδης ανταλλαγή απόψεων, προτάσεων και σκέψεων, για τα τρία κορυφαία ζητήματα που ετέθησαν στη σύσκεψη, κοινή συνισταμένη των παριστάμενων κ.κ. Πλακιωτάκη (ως προεδρεύοντος προσωρινά της Ν.Δ.) και Θεοδωράκη (Ποτάμι) και της κ. Γεννηματά (Δημοκρατική Συμπαράταξη), ήταν... ο σχηματισμός οικουμενικής κυβέρνησης!

Και αυτό, μόλις δύο μήνες και οκτώ ημέρες μετά τις βουλευτικές εκλογές!

Και να θέλεις, δεν μπορείς να αγνοήσεις τη... σύμπνοια και τη... σύμπτωση απόψεων και των τριών προαναφερόμενων πολιτικών αρχηγών. Και να δεχτείς ακόμα, ότι η κυβέρνηση, από αδυναμία προκάλεσε τη σύσκεψη και από κανένα απολύτως πνεύμα... ομαδικότητας:

Πως μπορεί ο πιο ουδέτερος παρατηρητής να δεχτεί ότι, αντί τα κόμματα της αντιπολίτευσης - της ίδιας χώρας, ε - να συμπαραταχθούν και να αντιπροτείνουν και να συμμετάσχουν σε επιτροπές, όπως τους προτάθηκε από την κυβέρνηση, προκειμένου να συμβάλλουν - όπως ορίζει και το Σύνταγμα, μην το ξεχνάμε - στην εξεύρεση των πλέον ανώδυνων λύσεων, ακώντας παράλληλα την οξύτερη δυνατή κριτική στην κυβέρνηση, προτίμησαν την ανέξοδη κριτική των μικροφώνων και των... εμπρηστικών δελτίων τύπου;

Δηλαδή, τώρα ποιόν... εκδικούνται οι τρείς πολιτικοί αρχηγοί, την κυβέρνηση, επειδή δεν μετέχουν και οι ίδιοι ή μήπως το σύνολο του ελληνικού λαού; Μήπως, άραγε, τους πέρασε καθόλου από τη σκέψη τους αυτό το ενδεχόμενο;

Αλλά, υπάρχει ένας ακόμα - ισχυρότατος κατά την άποψή μου - λόγος, που η στάση τους ήταν, όχι απλώς κατώτερη των περιστάσεων, αλλά εθνικά επιζήμια για όλους μας: Από πού προκύπτει, άραγε, ότι οι προτάσεις τους σε μία οικουμενική, θα είχαν καλύτερη τύχη, καλύτερη αξιοποίηση και αποδοχή;

Έχουν, άραγε, τις ίδιες ακριβώς προτάσεις και οι τρείς πολιτικοί σχηματισμοί και για το ασφαλιστικό, το προσφυγικό και τη Συνταγματική αναθεώρηση; Εξ όσων γνωρίζω, μάλλον όχι.

Γιατί, αν έχουν, τότε προκύπτουν άλλα, πολύ... βαρύτερα ερωτηματικά, τα οποία δεν ασπάζομαι στην ολότητά τους, κρατώντας αποστάσεις από επικίνδυνες ομαδοποιήσεις.

Συνεπώς, προκύπτει αβίαστα το συμπέρασμα ότι το πολιτικό μας σύστημα, μπροστά στη θύελλα των επώδυνων μέτρων που πήραμε και σε αυτά που επιμένουν οι δανειστές μας να πάρουμε εφεξής, είναι και ανώριμο και εκτός πραγματικότητας. Και αυτό, δεν πρέπει να χαροποιεί κανέναν μας.

Αυτοί που τρίβουν τα χέρια τους για το απαράδεκτα χαμηλό πολιτικό βαρομετρικό της χώρας μας, είναι οι πιό σκληροί πυρήνες της Ε.Ε., οικονομικοί και πολιτικοί, καθώς και μία μικρή, πλην ισχυρή μερίδα εγχώριων πολιτικοοικονομικών κέντρων.

Τέλος, ένα ακόμα ερωτηματικό ''προς ενοικίαση'': Δεν μου είναι αντιληπτό, δεν είναι κατανοητό για την κοινή λογική, για τον απλό πολίτη και καταναλωτή, τι εμπόδιζε και εμποδίζει όλα τα δημοκρατικά κόμματα, να συμφωνήσουν σε μία ''κόκκινη γραμμή'', κάτω από την οποία δεν θα έπεφτε καμία σύνταξη;

Ποιός, θα τα... κατηγορούσε για κάτι τέτοιο;

 

 

 

 

 

 

 

Προσθήκη σχολίου