Και τώρα; Τώρα θα δούμε ''ποιανού είναι το κόμμα'', ή, θα αντέξει ο ''Σικελικός όρκος'';

Γράφει ο 
Απόψεις Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2015 00:08

''Όταν ήμουν παιδί, μου είχαν πει ότι οποιοσδήποτε μπορεί να γίνει πρόεδρος. (Βλέποντας ποιους έχουμε να εκλέξουμε) αρχίζω να το πιστεύω, στα προχωρημένα πενήντα''. Ο φίλος, οπαδός της Νέας Δημοκρατίας είχε... μελαγχολικά κέφια, κατά την πρώτη ψηφοφορία. Στη δεύτερη, σε λίγες ημέρες, δεν έχει - λέει - κανένα δίλημμα, ''το κόμμα, είναι χρόνια μοιρασμένο''!

Τον γνωρίζω χρόνια, έχει δοκιμαστεί σε πολλές περιόδους, είναι δημοκρατικών καταβολών και πεποιθήσεων, ήταν βέβαιος ότι ''ούτε Απόστολος ούτε Άδωνις χωράνε στην κορυφή, όσο κι αν ξεπέσαμε επί Σαμαρά και ακραίων''. Είχε μάλιστα αυτο-απολυθεί, είχε εγκαταλείψει καλοπληρωμένες θέσεις του Δημοσίου, γιατί δεν ανεχόταν με τίποτα τις άνωθεν παρεμβάσεις. Δεν τον φωτογραφίζω περισσότερο, από σεβασμό στη φιλία μας.

Για να δούμε, λοιπόν, γιατί δεν ανησυχεί καθόλου ο φίλος μου, ότι Μεϊμαράκης και Μητσοτάκης ''θα σκοτωθούνε'' μεταξύ τους. Και τι εννοεί ότι ''το κόμμα είναι χρόνια μοιρασμένο'';

Ιδού, λοιπόν, οι απαντήσεις του, σε ελεύθερη δική μου μεταφορά, αλλά πιστή και χωρίς προσθαφαιρέσεις:

____ Η Ν.Δ., είναι κατά 40%-50% ''Καραμανλική'', κατά 30%-40% ''Μητσοτακική''. Τα υπόλοιπα ποσοστά καλύπτονται από ιδεολογικά φάσματα, που εκκινούν από τα ακραία νεοφιλελεύθερα ρεύματα, χωρίς συμπαγείς απόψεις όμως, μέχρι και ευρισκόμενες σε σύγχυση, συνήθως, φασιστικές εκφάνσεις.

____ Η ''παρένθεση Σαμαρά'', θόλωσε αρκετά τις διαχωριστικές γραμμές σε πρώτη φάση, αλλά στη συνέχεια, όταν έγινε απολύτως σαφές ότι με τέτοια πολιτική, που οδηγούσε ολοένα και περισσότερο κάθε μέρα προς δεξιότατες έως και ακροδεξιές κατευθύνσεις, ''οι ισορροπίες επανήλθαν, αποκαταστάθηκαν''.

____ Ακριβώς για τον λόγο αυτό, την Κυριακή της πρώτης ψηφοφορίας, έγινε και ''η πιστοποίηση'' της επανόδου της Ν.Δ., σε ομαλότερες καταστάσεις. Συνεπώς, οι δύο μεγάλοι πόλοι του κόμματος, είχαν ήδη το πάνω χέρι, ιδίως μετά τις απανωτές εκλογικές και όχι μόνον αποτυχίες της ηγεσίας Σαμαρά και - προσέξτε το αυτό ιδιαίτερα - της σιωπηρής πλην ηχηρότατης ''αποκήρυξής'' του από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα.

Στο κλίμα αυτό εντάσσει ο φίλος μου και τη δήλωση Μεϊμαράκη, ότι αν είναι δεύτερος, δεν θα μετάσχει σε επαναληπτική εκλογή και θα στηρίξει Μητσοτάκη.

Εδώ, λοιπόν, αναπόφευκτα τίθεται - και το έθεσα φυσικά στον φίλο μου και παράγοντα και γνώστη των καταστάσεων στα... πολύ ενδότερα της Ν.Δ. - το ερώτημα:

Και τώρα, που δύο φιλικοί χώροι είναι απέναντι, τι θα γίνει, μήπως επανέρχεται το σενάριο της διάσπασης, αλλά με άλλες πλέον παραμέτρους και... συνισταμένες;

Η απάντηση, έχει την πολύ λογική της βάση, αν και μένει να αποδειχθεί ανθεκτική στην πράξη:

____ ''Δεν υπάρχει καμία περίπτωση να τα σπάσουν οι δύο ισχυροί πόλοι, ακόμα και αν τεθούν πραγματικά ή και... τεχνητά εμπόδια, ακόμα και προβοκάτσιες. Είναι κάτι σαν Σικελικός όρκος - νόμος, έχει δοθεί χρόνια από τους γηραιότερους του κόμματος και δεν παραβιάζεται. Και η ''παρένθεση Ντόρας'', αν και απείλησε σοβαρά το σπάσιμο του όρκου, εν τέλει τον επιβεβαίωσε θριαμβευτικά, με την επάνοδό της''.

Είπαμε (δηλαδή, αυτός έλεγε και εγώ ρωτούσα ή διαπίστωνα) και άλλα πολύ ενδιαφέροντα με τον φίλο από τη Ν.Δ., αλλά έχουμε μέρες μέχρι και την 10η Ιανουαρίου. Άγιες μέρες έρχονται, Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά και των Θεοφανίων, που ίσως...φωτίσουν την κατάσταση πραγμάτων, λίγο πριν την δεύτερη και τελική κάλπη.

 

 

 

Προσθήκη σχολίου