Οι εθισμένοι της εξουσίας: Και τώρα, τι θα κάνουν χωρίς (καθημερινές!) εκλογές;

Γράφει ο 
Απόψεις Πέμπτη, 13 Απριλίου 2017 00:30

Μετα από πολύμηνες, πράγματι, διαπραγματεύσεις, η κυβέρνηση βρίσκεται ουσιαστικά εντός των ορίων μιας συμφωνίας με τους θεσμούς, από την οποία μπορεί και ισχυρίζεται βασίμως ότι σε 2 περίπου χρόνια, θα έχει τη δυνατότητα η χώρα να εξέλθει από την Επιτροπεία και την πολυετή και καταστροφική ύφεση. Ναι, αλλά η αξιωματική αντιπολίτευση κυρίως, αλλά και η εν συνόλω, τι θα κάνουν τώρα χωρίς (καθημερινές!) εκλογές; Οι εθισμένοι της εξουσίας, δεν μπορούν να κουλάρουν, θέλουν τη... δόση τους!

Ότι πρόκειται για ανιστόρητη και καταστροφική επιλογή, που μπορεί να του κοστίσει και εσωκομματικά ''αύριο'', είναι πλέον εμφανέστατο και εντός του κόμματός του, για τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ήταν και είναι κρίμα, ένας νέος πολιτικός, να κουβαλάει τέτοια προσωπικά ''αμαρτήματα'' - πέραν της οικογενειακής του παράδοσης - πολλά εκ των οποίων, δυστυχώς, είναι απότοκα των προσωπικών του επιλογών για τη στελέχωση της παράταξής του.

Ολα αυτά και μάλιστα σε υπερθετικό βαθμό, τα ζούμε καθημερινά, με καθημερινό σχεδόν βομβαρδισμό από γνωστά και μη εξαιρετέα συγκροτήματα Τύπου, παλαιά ή ό,τι απέμεινε και όσοι απέμειναν από αυτά, μετά το ξεκοκκάλιασμά τους από τα ίδια τα αφεντικά τους, αλλά και νέα που θέλουν να πάρουν τη θέση τους, τώρα που καταρρέει το παλιό και σάπιο σύστημα, πολιτικοοικονομικό και πολιτικοεκδοτικό, με εμφανή ή υπόγεια επιχειρηματική στήριξη.

Η Μάλτα και η εκεί συμφωνία που επετεύχθη, δεν είναι σαφώς για πανηγυρισμούς και απόκρυψη σοβαρότατων προβλημάτων, τα οποία θα βρούμε όλοι μας μπροστά μας. Είναι πολύ καλυτερα να γνωρίζουμε τι πετύχαμε και τι τίμημα θα πληρώσουμε για αυτό, να το λέμε με ειλικρίνια και χωρίς μισόλογα.Ο τροχός της κατηφόρας, μπορεί να σταμάτησε σε ισχυρό εμπόδιο, που μοιάζει και με πάτο βαρελιού, αλλά η αντίστροφη φορά του, θέλει πολλά χέρια ακόμα να ενωθούν, για να υπάρξει πραγματική ώθηση προς τα πάνω, ψυχολογίας, οικονομίας, δεικτών, αμοιβών, συντάξεων, θέσεων εργασίας και φυσικά παραγωγής πλούτου, προς όφελος του ΑΕΠ και ακολούθως της επανόδου της ζωής των συντριπτικά περισσότερων πολιτών, σε ομαλότερους και πιό φυσιολογικούς ρυθμούς.

Αυτό το αφήγημα, δεν είναι μόνο δουλειά αυτής της κυβέρνησης, δεν θα έπρεπε να είναι. Υπό άλλες πολιτικές συνθήκες, υπό άλλες κοινωνικοοικονομικές και πολιτιστικές καταστάσεις, σε μία χώρα που θέλει οι θεσμοί της να διέπονται από δημοκρατικούς κανόνες και οι πολίτες της έχουν γίνει κοινωνοί των κάθε φορά επικρατουσών συνθηκών, εντός και εκτός χώρας, έπρεπε οι κομματικές φαρέτρες να εγκαταλειφθούν και τα εκλογικά μαχαίρια να μπούν αυτόματα στα θηκάρια τους.

Το να ζητάς εκλογές κάθε μέρα, δείχνει ότι δεν σέβεσαι την θέληση του εκλογικού σώματος, που ψηφίζει κυβέρνηση τετραετίας, ότι δεν σέβεσαι τον αντίπαλό σου, ότι δεν έχεις μάθει από όσα λάθη έκανες είτε σαν κόμμα είτε σαν πρόσωπο και ότι δικαιώνεις με κάθε τρόπο, όσους ισχυρίζονται ότι η απίστευτη αυτή εμμονή σου έχει να κάνει μόνο με τον χρόνιο εθισμό εξουσίας που είχες επί δεκαετίες, εξουσία που την άσκησες με τέτοιο τρόπο, ώστε να καταχρεώσεις χώρα και πολίτες και ταυτόχρονα να συμβάλλεις - ηθελημένα ή αθέλητα, επιτηδευμένα ή ως απότοκο των ενεργειών σου - στο να συντελεστεί η μεγαλύτερη κλοπή πλούτου που έχει υπάρξει και μάλιστα αυτός ο πλούτος να φυγαδευθεί σε ξένες τράπεζες και σε φορολογικούς παραδείσους.

Αυτό αγαπητοί μου, δεν ονομάζεται ''ευγενής φιλοδοξία ανόδου στην εξουσία'', αλλά η εκτέλεση ενός ακόμα ''συμβολαίου'', υπέρ συγκεκριμένων συμφερόντων, που καμία σχέση δεν έχουν με τα πραγματικά συμφέροντα της ρημαγμένης και απογυμνωμένης χώρας και των φτωχοποιηθέντων συστηματικά πολιτών της, μέχρις εξαθλίωσης. Τέτοιας, ώστε σήμερα, ακόμα και η υποχρέωση μιας ευνομούμενης πολιτείας, να παρέχει δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε χιλιάδες ανασφάλιστους, άνεργους και ανήμπορους, να θεωρείται - και σωστά, υπό τις παρούσες άθλιες συνθήκες - πραγματική κοινωνική επανάσταση και επίτευγμα, πολύ περισσότερο που δεν είχε πάρει η κυβέρνηση και την... άδεια των δανειστών μας.

Τα ερωτήματα πολλά, από τη στάση κομμάτων και προσώπων, είναι ότι πρέπει προς...ενοικίαση, από όσους διαθέτουν τον κοινό νού και δεν έχουν ξεχάσει ακόμα να τον χρησιμοποιούν, όπως πρέπει αντιστοίχως να ξεσκονίζουν τη μνήμη τους και να μην ξεχνούν τόσο εύκολα, όσα και όσους μας έφεραν ως εδώ - ως εδώ και μη παρέκει, για να κυριολεκτούμε.  

 

 

 

 

 

 

Προσθήκη σχολίου