Αλφρέδο Ντι Στέφανο: Η "ξανθιά σαΐτα" που οδήγησε στον ουρανό της δόξας τη "Βασίλισσα" Ρεάλ

Sports Idols Σάββατο, 20 Σεπτεμβρίου 2014 17:08
Αλφρέδο Ντι Στέφανο: Η "ξανθιά σαΐτα" που οδήγησε στον ουρανό της δόξας τη "Βασίλισσα" Ρεάλ

Φτωχότερο είναι εδώ και δυόμισι μήνες περίπου, το παγκόσμιο ποδόσφαιρο, καθώς στις 7 Ιουλίου απεβίωσε ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα που κλώτσησαν ποτέ τη στρογγυλή θεά. Ο Αλφρέδο Ντι Στέφανο δεν ήταν απλώς ένας ποδοσφαιριστής, μια ακραιφνής εκδοχή ενός χαρισματικού αθλητή, αλλά ένας καπετάνιος της ιστορίας που κατόρθωσε να αλλάξει ρότα στο πλοίο του ποδοσφαίρου. Το «S&B» αποτίνει φόρο τιμής στον άνθρωπο που έπλασε τον μύθο της Ρεάλ Μαδρίτης, ωστόσο δεν έπαιξε ποτέ του σε Μουντιάλ…

Γράφει ο Δημόκριτος Παπαλεξόπουλος

Όταν στις 4 Ιουλίου 1926, η οικογένεια Ντι Στέφανο γιόρταζε τον ερχομό ενός νέου μέλους σε μια φάρμα λίγο έξω από το Μπουένος Άιρες, οι Ιταλικής καταγωγής γονείς του έβλεπαν στο παιδί τους ένα έξτρα ζευγάρι χέρια για τη σκληρή αγροτική ζωή. Λίγα χρόνια αργότερα, αυτό το παιδάκι θα μεταμορφωνόταν σε έναν ακούραστο εργάτη του γηπέδου, με την απάντηση στο ερώτημα περί της φυσικής του κατάστασης, να κρύβεται στα παιδικά του χρόνια στη φάρμα! Η σκληρή καθημερινή εργασία όπλισε τη φαρέτρα του μικρού Αλφρέδο με αρετές όπως η αντοχή, η αυταπάρνηση και η ανοσία στις κακουχίες. Αυτά ήταν μόνο μερικά από τα στοιχεία ενός αθλητή που έδινε την εντύπωση πως δεν υστερούσε σε κανέναν τομέα…

Το ξεκίνημα
Το ταλέντο του Ντι Στέφανο φάνηκε ήδη από τα δώδεκα χρόνια του, όταν και αφού εντάχθηκε στην Λος Καρντάγιες, την οδήγησε στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα της χώρας. Τα κατορθώματά του δεν άφησαν ασυγκίνητη τη Ρίβερ Πλέιτ, η οποία τον απέκτησε το 1941, για να τον στείλει για το … αγροτικό του, στις Ουρακάν και Ατλάντα, πριν καθιερωθεί στην ομάδα σε ηλικία είκοσι ετών. Τα 27 γκολ σε 30 αγώνες του Ντι Στέφανο την επόμενη χρονιά, τα οποία τον έχρισαν και πρώτο σκόρερ, χάρισαν στη Ρίβερ το πρωτάθλημα Αργεντινής. Μάλιστα, ήταν εκείνη η περίοδος που ο ταλαντούχος επιθετικός πραγματοποίησε τις πρώτες και τελευταίες εμφανίσεις με την εθνική ομάδα της χώρας του…

Η Μιλιονάριος, η περιοδεία στην Ισπανία και το… σίριαλ της μεταγραφής
Η μεγάλη ποδοσφαιρική απεργία που ξέσπασε το 1949 στην Αργεντινή, ώθησε τα μεγαλύτερα ονόματα της χώρας να βρουν ποδοσφαιρική στέγη στο πρωτάθλημα της Κολομβίας, το οποίο , μη έχοντας την έγκριση της ΦΙΦΑ, μπορούσε να παρέχει υψηλούς μισθούς, με τις ομάδες να μην είναι υποχρεωμένες να διαθέτουν ποσά στις μεταγραφές. Όσον αφορά τον Ντι Στέφανο, διάλεξε τη Μιλιονάριος της Μπογκοτά. Ο απολογισμός του ήταν 267 γκολ σε 292 παιχνίδια μέσα σε τέσσερα χρόνια, κατακτώντας τέσσερα πρωταθλήματα. Παράλληλα, αγωνίστηκε τέσσερις φορές με τη φανέλα της Εθνικής ομάδα της Κολομβίας.

Ώσπου φτάσαμε στο 1952, που έμελλε να είναι μια σημαντικότατη χρονιά, τόσο για τον Ντι Στέφανο, όσο και για την ιστορία του ποδοσφαίρου. Το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς, η Μιλιονάριος θα συμμετάσχει σε περιοδεία στην Ισπανία, με την «ξανθιά σαΐτα», όπως ήταν το προσωνύμιο του Ντι Στέφανο, να αφήνει άναυδες αμφότερες τις Ρεάλ και Μπαρτσελόνα. Η ταυτόχρονη ενεργοποίηση των δύο γιγάντων του Ισπανικού ποδοσφαίρου, για την απόκτηση του Αργεντίνου στράικερ, θα εκκινήσει ένα απίστευτο σίριαλ, με πολλαπλές σκοτεινές πτυχές, πρωτόγνωρο για την ιστορία του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, το οποίο μάλιστα ήταν η σκανδάλη που πυροδότησε την παραίτηση του τότε προέδρου της Μπαρτσελόνα, Μαρτί.. Οι μεν «μπλαουγκράνα» συμφώνησαν με τη νόμιμη ομάδα του Ντι Στέφανο, τη Ρίβερ Πλέιτ, καθώς ο ξανθός κυνηγός ουσιαστικά δεν είχε πάρει ποτέ κανονική μεταγραφή, με τη δε «βασίλισσα» να συμφωνεί με τη Μιλιονάιρος, απάγοντας ουσιαστικά τον παίκτη από το αεροδρόμιο στη Μαδρίτη. Το μπάχαλο που προέκυψε ανέλαβε να διευθετήσει μια 15μελής επιτροπή,  η οποία, κάτω από την εποπτεία του Φράνκο, απεφάνθη πως ο παίκτης ανήκε εξίσου στους δύο συλλόγους, στους οποίους και θα αγωνιζόταν εναλλάξ ανά χρονιά! Η Μπατσελόνα δε θέλησε να συμμετάσχει στην τραγελαφική αυτή κατάσταση , αποχώρησε από τη διεκδίκηση του παίκτη και ουσιαστικά έκανε το μεγαλύτερο δώρο στη μισητή της αντίπαλο, όπως μπορεί να επιβεβαιώσει και η ιστορία.

Η καταξίωση με τη Ρεάλ
Ο Ντι Στέφανο ηγήθηκε της ομάδας που κατακτούσε το Πρωταθλητριών επί πέντε συναπτά έτη (’56-’60), σκοράροντας μάλιστα σε όλους τους τελικούς(!), πλάθοντας έναν μύθο ακατάριπτο μέχρι και σήμερα, κέρδισε δύο φορές τη «Χρυσή Μπάλα» ως κορυφαίος Ευρωπαίος ποδοσφαιριστής ενώ τα 49 γκολ στο Κύπελλο Πρωταθλητριών τον καθιστούν τον πρώτο σκόρερ στην ιστορία του θεσμού.Εκείνο το 7-3 επί της Άιντραχτ Φρανκφούρτης, και το χατ-τρικ που σημείωσε,  ήταν ομολογουμένως η καλύτερη ποδοσφαιρική του παράσταση.

Όσον αφορά τα εγχώρια κατορθώματά του, κατέκτησε 8 Πρωταθλήματα Ισπανίας (1954, ’55, ’57, ’58, ’61, ’62, ’63, ’64), ένα Κύπελλο (1962)  και το Διηπειρωτικό του 1960. Ταυτόχρονα, αναδείχθηκε πέντε φορές πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος. Πλέον, αποτελεί τον δεύτερο σκόρερ στην ιστορία της Ρεάλ, πίσω μόνο από ένα ακόμα "ιερό τέρας" της Βασίλισσας, τον Ραούλ.

Το τέλος της ποδοσφαιρικής και η σύνοψη της προπονητικής καριέρας
Το 1966 μετακόμισε στην Εσπανιόλ της οποίας τη φανέλα φόρεσε για δύο χρόνια, πριν κρεμάσει τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια, με τη βοήθεια των οποίων κατάφερε να σημειώσει 228 τέρματα σε Ισπανικό Πρωτάθλημα, Αργεντινή και Κολομβία. Μάλιστα, έγινε μέλος και της Εθνικής Ισπανίας, για να συμπληρωθεί η τριπλέτα των αντιπροσωπευτικών συγκροτημάτων με τα οποία αγωνίστηκε, με τα οποία , ωστόσο, δεν μπόρεσε ποτέ να συμμετάσχει σε Μουντιάλ , λόγω της αλλαγής υπηκοότητας. Με τους «φούριας ρόχας» σημείωσε 23 γκολ σε 31 συμμετοχές.

Το 1967 ξεκίνησε μία επιτυχημένη καριέρα προπονητή. Εργάστηκε κατά σειρά στην Έλτσε (1967-68), την Μπόκα Τζούνιορς (1969-1970) με την οποία κέρδισε ένα πρωτάθλημα, τη Βαλένθια (1970-74) με την οποία κέρδισε το πρωτάθλημα του 1971, τη Σπόρτιγκ Λισαβόνας (1974), τη Ράγιο Βαγιεκάνο (1975-1976), την Καστεγιόν (1977-1978), τη Βαλένθια (1979-1980) με την οποία κέρδισε το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης το 1980 και το Σούπερ Καπ της ίδιας χρονιάς, τη Ρίβερ Πλέιτ (1981-1982), τη Ρεάλ Μαδρίτης (1982-1983) με την οποία κέρδισε το ισπανικό Σούπερ Καπ του 1982, τη Βαλένθια (1986-1988) και έκλεισε την καριέρα του στην αγαπημένη του Ρεάλ Μαδρίτης (1990-1991), με την οποία κέρδισε ένα ακόμα Σούπερ Καπ Ισπανίας το 1990.

Ο δον Αλφρέδο ήταν επίτιμος πρόεδρος της Ρεάλ Μαδρίτης και τον Οκτώβριο του 2011 συμπεριλήφθηκε στο «Πάνθεο των Διασημοτήτων της FIFA» (FIFA Hall of Fame), το μουσείο του ποδοσφαίρου, που στεγάζεται στην πόλη Πατσούκα του Μεξικού.

Ο Αλφρέδο ντι Στέφανο πέθανε στις 7 Ιουλίου 2014, σε ηλικία 88 ετών. Τις τελευταίες μέρες της ζωής του νοσηλευόταν στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο της Μαδρίτης «Γκρεγκόριο Μαρανιόν» με καρδιοαναπνευστικα προβλήματα.

Αν η αξία αυτού του αμιγούς ποδοσφαιρικού ταλέντου δεν έχει γίνει ακόμη κατανοητή, ας δούμε τι είχε πει ο μεγάλος σερ Μπόμπι Τσάρλτον:
"Ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος; Παίρνει την μπάλα από τον τερματοφύλακα, λέει στα μπακ τι να κάνουν, είναι σε θέση να πάρει την μπάλα όπου κι αν βρίσκεται... Μπορείς να δεις την επιρροή του σε όλα όσα συμβαίνουν στον αγωνιστικό χώρο. Δεν είχα ξαναδεί τόσο ολοκληρωμένο ποδοσφαιριστή. Είναι σαν να έχει δημιουργήσει το δικό του κέντρο αποφάσεων κατά τη διάρκεια του ματς. Ο συνδυασμός των αρετών του είναι μαγευτικός"…