Γιώργος Κούδας: Στο γήπεδο, Μανώλη Ρασούλη, δεν ήταν ποτέ Βούδας...

Sports Idols Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2014 11:36
Γιώργος Κούδας: Στο γήπεδο, Μανώλη Ρασούλη, δεν ήταν ποτέ Βούδας...

 Αλλά πάντα Κούδας! Σαν σήμερα γεννήθηκε στον Άγιο Παύλο Θεσσαλονίκης ο μεγάλος γητευτής της μπάλας, Γιώργος Κούδας. Παιδικά χρόνια δύσκολα, ένα παρατσούκλι με αξιοσημείωτους παραλληλισμούς και η πέτρα ενός σκανδάλου που βαστά μέχρι σήμερα, είναι μόνο ορισμένα από τα κύρια σημεία του βίου και της πολιτείας του επονομαζόμενου και ως «Μεγαλέξανδρου»...

Γράφει ο Δημόκριτος Παπαλεξόπουλος

    Δε χρειάζεται να είναι κανείς αστρονόμος για να κατανοήσει πως η πορεία ενός φωτεινού άστρου δεν ανακόπτεται, όποια δύναμη κι αν βρεθεί στον διάβα του...  Στα δεκαέξι του, ο Γιώργος Κούδας είχε ξεκινήσει ήδη την δική του φωτεινή πορεία προς την απόλυτη καταξίωση, κάμπτοντας τις αντιρρήσεις του πατέρα του, που προσπαθούσε μάταια να του αποβάλλει το μικρόβιο.  «Από το ποδόσφαιρο κανείς δεν είδε χαΐρι», συνήθιζε να του υπενθυμίζει, αλλά το μυαλό του μικρού Γιώργου ταξίδευε απερίσπαστο στην πλατεία της Παλιάς Λαχαναγοράς, η οποία ήταν η πρώτη που φιλοξένησε το πηγαίο ταλέντο του, λίγα μάλιστα μόλις χρόνια αφού είχε δει το πρώτο φως της ημέρας στις 23 Νοεμβρίου του 1946...

Το ξεκίνημα θύμισε... ποντικό!

    Μια πορεία που μετρά 21 χρόνια παρουσίας σε μία και μόνη ομάδα, δίχως να ενταχθεί ουσιαστικά σε άλλο σύλλογο, δε θα μπορούσε παρά να ξεκινήσει με μια όμορφη ιστορία της Ελλάδας του τότε ...

«Κάποια μέρα, λοιπόν, στην πλατεία της Παλιάς Λαχαναγοράς με είδε ο κυρ Πρόδρομος, ένας Πόντιος που δεν ζει πια, και με πήγε στον ΠΑΟΚ, στο γήπεδο της Τούμπας που τότε θεμελιωνόταν. Την πρώτη φορά ο Σέφσκι δεν με διάλεξε. Εγώ στενοχωρήθηκα. Ξέρετε, για να πας έπρεπε να πληρώσεις το εισιτήριο του λεωφορείου, περίπου 70 λεπτά… Την άλλη μέρα ο κυρ Πρόδρομος με ξαναπήγε στην Τούμπα. Η προπόνηση γινόταν σ’ ένα χώρο δίπλα στην εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας. Θυμάμαι ότι εκείνη την ημέρα φορούσα ένα παπούτσι ελβιέλα αρκετά μεγαλύτερο από το νούμερό μου - είχα και μικρό πόδι! Ο Σέφσκι με επέλεξε. Μετά την επιλογή μας έκανε δύο ομάδες και παίξαμε δίτερμα. Ύστερα ήρθε ο φωτογράφος, έστησε τον τρίποδα, έβγαλε φωτογραφία και ο συγχωρεμένος Βασίλης Σιδηρόπουλος που ήταν το κουμάντο στα γραφεία του ΠΑΟΚ, μου λέει: «Σπάσε μια υπογραφούλα». Εγώ βάζω την υπογραφή και μου λέει «καπάντζα!», που σήμαινε παγίδα. Έτσι πιάστηκε ο Κούδας στην φάκα του ΠΑΟΚ», θα εξιστορήσει ο ίδιος και στα 12 θα γίνει μέλος της μεγάλης οικογένειας του ΠΑΟΚ…

Ονειρεμένη εκκίνηση πριν το διχασμό...

Το καλοκαίρι του 1966, ο Κούδας ήταν 20 ετών και είχε προλάβει να δείξει από πολύ μικρός το αστείρευτο ταλέντο του. Αέρινος, γρήγορος, με εξαιρετική πάσα και τελειώματα, έγινε γρήγορα βασικό στέλεχος του ΠΑΟΚ, με όλους να προβλέπουν ότι θα αφήσει εποχή. Τη σεζόν 1965-66 είχε παίξει σε 29 αγώνες της Α Εθνικής, σκοράροντας 13 γκολ. Ένα απ΄αυτά ήταν και στο 3-2 του Δικεφάλου επί του Ολυμπιακού στο παιχνίδι της Τούμπας...
 
Το ποδόσφαιρο τότε δεν ήταν επαγγελματικό και οι παίκτες δεν είχαν συμβόλαια, αλλά δελτία τα οποία κρατούσαν οι ομάδες. Αν κάποιος ήθελε να φύγει, αυτό γινόταν μόνο με τη συγκατάθεση του σωματείου. Στις 14 Ιουλίου του 1966, η είδηση έπεσε σαν βόμβα στην Θεσσαλονίκη, καθώς ο Κούδας μαζί με τον πατέρα του, βρέθηκαν στην Αθήνα, με τον νεαρό παίκτη αποφασισμένο να υπογράψει δελτίο στον Ολυμπιακό!

Τι είχε συμβεί; Γυρίζουμε το χρόνο 47 χρόνια πίσω για να καταλάβουμε. Η οικογένεια Κούδα ήταν φτωχή, ο νεαρός Γιώργος έπαιζε ποδόσφαιρο και ταυτόχρονα εργαζόταν για να συνεισφέρει στο οικογενειακό εισόδημα. Ο ΠΑΟΚ προσπάθησε να βοηθήσει, ανοίγοντας ένα ουζερί στον πατέρα του. Φάνηκε, όμως, ασυνεπής, τα γραμμάτια διαμαρτυρήθηκαν και ένα χρέος 150.000 δραχμών, που δημιουργήθηκε σε βάρος του Γιώργου Κούδα ήταν δυσβάσταχτο για τα δεδομένα της εποχής. Ο Ολυμπιακός προσφέρθηκε να βοηθήσει κι έτσι ο Κούδας και ο πατέρας του, αποφάσισαν να φύγουν από την Θεσσαλονίκη. Ο κόσμος του ΠΑΟΚ αναστατώνεται, με τη διοίκηση του Δικεφάλου να δηλώνει ότι ο "Κούδας δεν παραχωρείται" ενώ μαζί με τον Ολυμπιακό ενεργοποιούνται κι οι άλλες ομάδες του κέντρου! Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ των εφημερίδων, οι "ερυθρόλευκοι" υπόσχονται σπίτι στον Κούδα, δουλειά στον πατέρα του και προσφέρουν στον ΠΑΟΚ 800.000 δραχμές συν τέσσερις παίκτες, ενώ Παναθηναϊκός κάνει ρελάνς, δίνοντας 1 εκατ. και τέσσερις ποδοσφαιριστές πρώτης γραμμής.

Ο ΠΑΟΚ αρνείται πεισματικά, την ώρα που ο νεαρός άσος υπογραμμίζει ότι δεν πρόκειται να πάει σε άλλη ομάδα πλην του Ολυμπιακού, ανυπομονώντας να γνωρίσει από κοντά τον θρυλικό Μάρτον Μπούκοβι, που λίγους μήνες νωρίτερα είχε οδηγήσει τον Ολυμπιακό στην κατάκτηση του πρωταθλήματος μετά από έξι ολόκληρα χρόνια.


 
Την 1η Αυγούστου, ημέρα που ολοκληρώνονται οι μεταγραφές, οι φίλοι του ΠΑΟΚ συγκεντρώνονται έξω από τα Γραφεία για να αποτρέψουν ενδεχόμενη μεταγραφή, η οποία δεν πραγματοποιείται ποτέ. Ο Κούδας, όμως, προπονείται με τον Ολυμπιακό, παίζει σε φιλικούς αγώνες , αλλά με παρέμβαση του ΠΑΟΚ τιμωρείται με 15νθημερο αποκλεισμό.

Ο Ολυμπιακός πιέζει κι αυτός, χωρίς αποτέλεσμα και ο Κούδας αντί να πάει στο Καραϊσκάκη, παρουσιάζεται για την στρατιωτική του θητεία. Αποτέλεσμα;Θα μείνει εκτός γηπέδων για δυο χρόνια...

Στο μεταξύ έχει προκύψει η στρατιωτική δικτατορία, με επικεφαλής του αθλητισμού τον διαβόητο Κ.Ασλανίδη. Ο πανίσχυρος "Γενικός" προτείνει στον Γιώργο Παντελάκη να επιστρέψει ο Κούδας στον ΠΑΟΚ και μετά από δυο χρόνια να πάει στον Ολυμπιακό, αλλά ο αείμνηστος παράγοντας του Δικεφάλου αρνείται. Θρυλείται, μάλιστα, ότι είπε και το "εγώ μπορεί να πάω στη Γυάρο, ο Κούδας όμως δεν θα παίξει στον Ολυμπιακό".

Ο Ασλανίδης αλλάζει τακτική και προειδοποιεί τον Κούδα ότι αν δεν γυρίσει στον ΠΑΟΚ, δεν πρόκειται να ξαναπαίξει μπάλα. Δυο χρόνια μετά την φυγή του από την Θεσσαλονίκη, ο Κούδας επιστρέφει στον ΠΑΟΚ και την πρώτη του προπόνηση παρακολουθούν 12.000 ΠΑΟΚτσήδες, που τον αποθεώνουν. "Γύρισα γιατί το ήθελα και γιατί έπρεπε. Δεν ζητώ τίποτε" είναι η δήλωσή του και ο Κούδας ξαναπαίζει μπάλα, γράφοντας μια μοναδική ιστορία με τον ΠΑΟΚ.

Γκολ, τίτλοι και Εθνική

  Ο «Μεγαλέξανδρος του ποδοσφαίρου μας», όπως εμφατικά προσφωνούσε στις θρυλικές μεταδόσεις του από το ραδιόφωνο, ο Γιάννης Λογοθέτης, έναν από τους πιο προικισμένους ποδοσφαιριστές που γνώρισε η Ελλάδα, αγωνίστηκε σε 504 αγώνες πρωταθλήματος και σημείωσε 133 γκολ, ενώ στο κύπελλο σε 70 συμμετοχές σκόραρε 27 γκολ. Συνολικά μαζί με τους ευρωπαϊκούς αγώνες και τα φιλικά έχει αγωνιστεί 780 φορές με τη φανέλα του Π.Α.Ο.Κ., σκοράροντας 220 τέρματα. Κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδας την περίοδο 1975-1976 και 2 κύπελλα Ελλάδας, το 1972 και 1974. Ως αρχηγός της ομάδας, ευτύχησε ο ίδιος να σηκώσει πρώτος αυτά τα τρόπαια.


 
Στο διάστημα 1967-1982 ο Γιώργος Κούδας υπήρξε διεθνής 43 φορές με την Εθνική Ελλάδας, ενώ ήταν μέλος της ομάδας που συμμετείχε στην τελική φάση του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος του 1980 στην Ιταλία.
Τον Σεπτέμβριο του 1995 δόθηκε προς τιμήν του φιλικός αγώνας στο γήπεδο της Τούμπας ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Γιουγκοσλαβία, στον οποίο αγωνιζόμενος στα πρώτα λεπτά του αγώνα έγινε ο μεγαλύτερος σε ηλικία ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε στην εθνική ομάδα, σε ηλικία 49 ετών...

 Αυτός είναι ο «Μεγαλέξανδρος του ποδοσφαίρου μας»... Ένας στρατηγός των γηπέδων, που μπορεί να μην είχε σάρισα, όμως κάρφωνε με περίσσεια ευκολία τα δίχτυα, Βουκεφάλα δεν ίππευε, αλλά έτρεχε σαν άτι, στρατό δε διέθετε, όμως μπορούσε να εμπνεύσει χιλιάδες, με  την προτομή του να βρίσκεται έξω από την Τούμπα, το γήπεδο που τον λάτρεψε και ήταν για τον ίδιο το δεύτερο σπίτι του για 21 χρόνια ... Μάλιστα, χωρις καν να το θελήσει δίχασε μια ολόκληρη χώρα, όπως μόνο για χάρη ενός μεγάλου, θα μπορούσε να συμβεί... Και όλες τις μάχες του τις έδωσε για ένα ιδανικό, για τα δικά του τέσσερα γράμματα: 
«Η λέξη ΠΑΟΚ. Τα τέσσερα ιερά γράμματα είναι πάνω απ' όλα. Όλα τα υπόλοιπα είναι από εκεί και κάτω. Το λέω, ξέρετε, με όλη τη συναίσθηση της ευθύνης, γιατί το έζησα αυτό»...