Πίτερ Σμάιχελ: Ο ξανθός φύλακας-άγγελος, με τη βροντερή φωνή

Sports Idols Τετάρτη, 18 Νοεμβρίου 2015 09:33
Πίτερ Σμάιχελ: Ο ξανθός φύλακας-άγγελος, με τη βροντερή φωνή

Μετά τον Πίτερ Νόρμαν στον οποίο αφιερώσαμε τη στήλη της  προηγούμενης  εβδομάδας, ήρθε η ώρα να ασχοληθούμε με έναν άλλο Πίτερ, τον Σμάιχελ, τον πορτιέρο που μεσουράνησε με τις φανέλες των Γιουνάιτεντ και Εθνικής Δανίας.

Γράφει ο Δημόκριτος Παπαλεξόπουλος

Η θέση του τερματοφύλακα είναι νομοτελειακά η πλέον μισητή στο χώρο του ποδοσφαίρου. Ο παίκτης που έχει ως αποκλειστική αρμοδιότητα να αποσοβεί την πεμπτουσία του αθλήματος, το γκολ, δεν μπορεί παρά αισθάνεται σαν … τη μύγα μες στο γάλα σε ένα παραλληλόγραμμο κομμάτι χλοοτάπητα που άλλοι 20 αθλητές επιθυμούν να σκοράρουν! Όταν μάλιστα προέρχεσαι από την … αντιτουριστική ποδοσφαιρικά Δανία, πρέπει να έχεις υπάρξει πραγματικά μεγάλος ώστε να σε θυμούνται ακόμα, δεκαετίες μετά το πέρας της καριέρας σου.

Ο Πίτερ Σμάιχελ γεννήθηκε σαν σήμερα το 1963, στο Gladsaxe της Δανίας από Πολωνό πατέρα και Δανή μητέρα. Ο ίδιος ήταν Πολωνός πολίτης μέχρι το 1970, όταν όλη η οικογένεια απέκτησε δανική υπηκοότητα.

 Η ποδοσφαιρική του καριέρα  ξεκίνησε  από την άσημη Βιντόβρ της Κοπεγχάγης. Εκεί ο Σμάιχελ έμεινε τρία χρόνια, έδειξε καλά στοιχεία  και το 1984 τον απέκτησε η Hvidovre IF. Από εκεί μεταγράφηκε στη Brøndby IF το 1987 με την οποία κέρδισε τέσσερα πρωταθλήματα σε πέντε χρόνια. Μάλιστα, το 1991 φιγουράρει ανάμεσα στους δέκα κορυφαίους κίπερ της Γηραιάς Ηπείρου, μετά από σχετική ψηφοφορία, αναγκάζοντας τα βλέμματα που «σνόμπαραν» την ποδοσφαιρική Δανία να στραβούν προς τη Σκανδιναβία.

Είναι ευνόητο πως ένας τέτοιος θησαυρός δε θα μπορούσε να αφήσει ασυγκίνητους τους απανταχού Ευρωπαίους χρυσοθήρες, ακόμα και αν αυτός προερχόταν από τη μακρινή Δανία. Ο πάντα οξυδερκής σε τέτοια θέματα, Σερ Άλεξ Φέργκιουσον είδε στο πρόσωπο του ξανθού Δανού τον νέο «κέρβερο» στα γκολπόστ των «Διαβόλων».

Την πρώτη του χρονιά κατακτά το Κύπελλο Κυπελλούχων, πριν ακολουθήσει τσουνάμι Πρωταθλημάτων και Κυπέλλων Αγγλίας. Την επόμενη σεζόν σημείωσε το εξαιρετικό επίτευγμα να διατηρήσει ανέπαφη την εστία του για 22 παιχνίδια, γεγονός που του έδωσε πανάξια τον τίτλο του κορυφαίου Ευρωπαίου τερματοφύλακα! Πως άλλωστε να δεχθείς γκολ όταν είσαι ένας πραγματικός  γίγαντας ύψους 1,91 μέτρων, τα αντανακλαστικά σου θυμίζουν … αιλουροειδές  και η βροντερή φωνή σου, χαρακτηριστικό σήμα κακατεθέν του Δανού, δεν αφήνει στους αμυντικούς σου περιθώρια να επαναπαυθούν.



Στο διάστημα της παρουσίας του στη Γιουνάιτεντ, και όχι μόνο, ο Σμάιχελ πέτυχε κατορθώματα που θα ζήλευε ο οποιοσδήποτε. Πέρα από τις χιλιάδες εκπληκτικές αποκρούσεις με κάθε δυνατό  τρόπο,  κατάφερε να σκοράρει 11 φορές στην καριέρα του! Οι 9 ήταν σε εθνικά πρωταθλήματα, μία σε φιλικό με τη Δανία και άλλη μία σε ευρωπαϊκό παιχνίδι. Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έχει πάρει "λευκή" ισοπαλία στη Ρωσία από την  Ρότορ Βόλγκογκραντ για τον α' γύρο του Uefa, αλλά στον επαναληπτικό βρίσκεται πίσω στο σκορ με 0-2. Μειώνει με τον Σκόουλς και πιέζει για την ανατροπή. Στο 89' ο Πέτερ Σμάιχελ δεν έχει άλλη επιλογή από τον προωθηθεί στο κόρνερ του Ράιαν Γκιγκς. Δικαιώνεται σκοράροντας με το κεφάλι ισοφαρίζοντας σε 2-2 αλλά η Γιουνάιτεντ δεν προλαβαίνει να πετύχει και τρίτο τέρμα.



Μάλιστα, δεν έλειψαν οι διακρίσεις και με το εθνόσημο στο στήθος. Ο Σμάιχελ είχε ήδη λάβει το κάλεσμα για διεθνή καριέρα τον Μάιο του 1987, όντας 23 ετών, με την παρουσία του στην Εθνική Δανίας να ισοδυναμεί με τις πλέον χρυσές σελίδες του ποδοσφαίρου της χώρας. Παρά το γεγονός ότι οι Δανοί απέτυχαν να προκριθούν στο Μουντιάλ του 1994 στην Αμερική και έπεσαν στο πρώτο εμπόδιο στο Ευρωπαϊκό του 1996, ο Σμάιχελ βοήθησε τα μέγιστα στην πρόκριση του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998 στα γήπεδα της Γαλλίας. Η Δανία προκρίνεται μάλιστα στα προημιτελικά του Μουντιάλ, σε μια ανέλπιστη τροπή που θα κάνει τον ομοσπονδιακό προπονητή, Bo Johansson, να παραδεχτεί: «Κάθε φορά που σημειώνουμε μια μεγάλη νίκη είναι απλώς γιατί ο Πίτερ Σμάιχελ είναι τόσο καλός»! Κάτι που ίσχυε φυσικά, καθώς η σταθερότητα που εξασφάλισε ο φημισμένος πορτιέρο κάτω από τα δοκάρια της μικρής ποδοσφαιρικά Δανίας την έκανε να συνηθίσει σε μεγάλα κατορθώματα, παρά τις χαμηλές προσδοκίες όλων.

Βέβαια, η μεγαλύτερη στιγμή ήταν η κατάκτηση του Ευρωπαϊκού το 1992, κατόρθωμα που έμεινε στην ιστορία ως το πρώτο ευρωπαϊκό θαύμα. Σε έναν όμιλο με μόνο τον πρώτο να προκρίνεται στα τελικά του Euro 1992 ,η Δανία είχε τερματίσει δεύτερη πίσω από Γιουγκοσλαβία και μπροστά από Βόρεια Ιρλανδία , Αυστρία και νησιά Φερόε. Η ιστορία είναι λίγο πολύ γνωστή… Λόγω του πολέμου, η Γιουγκοσλαβία δεν πήρε μέρος στα τελικά της διοργάνωσης και η Δανία κατέλαβε την θέση της, την ύστατη στιγμή. Οι Σκανδιναβοί παρατάχθηκαν στο γήπεδο με την ελάχιστη αγωνιστική  και προπάντων ψυχολογική προετοιμασία, καθώς οι περισσότεροι διεθνείς βρίσκονταν ήδη σε διακοπές. Αν προσθέσουμε και την απουσία του αστέρα Μίκαελ Λάουντρουπ που αρνήθηκε να ακολουθήσει την αποστολή καθώς ήρθε σε ρήξη με τον προπονητή Μέλερ-Νίλσεν, η κατάκτηση του τροπαίου μοιάζει τουλάχιστον αφύσικη. Πρόκειται, ουσιαστικά, για το πρώτο Euro που η ποδοσφαιρική λογική καταρρίφθηκε και οι φίλαθλοι αντιλήφθηκαν ότι «τίποτα δεν είναι αδύνατο».

Με το αμυντικογενές 4-4-2 που άλλαζε σε 4-4-1-1 και κύρια γνωρίσματα τους παίκτες πίσω από τη μπάλα και το ποδόσφαιρο αναμονής, το μειωμένο πλάτος ώστε να περιορίζεται ο αγωνιστικός χώρος δράσης των αντιπάλων και να προσφέρονται άμεσες και αποτελεσματικές αλληλοκαλύψεις, τη συνοχή μεταξύ των γραμμών και το αδιάκοπο τρέξιμο ώστε να καλυφθούν περισσότερα χιλιόμετρα από τον αντίπαλο και να δημιουργηθούν συνθήκες άμυνας «δύο εναντίον ενός», την έμφαση στη δύναμη, το πάθος, την πειθαρχία και τις προσωπικές μονομαχίες και target man στην επίθεση και αντεπιθέσεις στον κενό χώρο μετά από σπάσιμο της μπάλας.

Στον ημιτελικό, επιτεύχθηκε μια εκπληκτική πρόριση επί των Ολλανδών με 5-4 στα πέναλτι (2-2 κανονική διάαρκεια), για να ολοκληρωθεί το θαύμα στον τελικό, απέναντι στη Γερμανία (2-0) , που συμμετείχε για πρώτη φορά ως ενωμένη εθνική, μετά και την πτώση του τείχους του Βερολίνου. Ένα θαύμα το οποίο είχε ως πρωτεργάτες τους Λάουντρουπ, Λάρσεν και φυσικά την συνεπέστατη αμυντική γραμμή με μπροστάρη τον Πίτερ Σμάιχελ.

Επιστρέφοντας στα συλλογικά, στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ο Σμάιχελ έμεινε οχτώ χρόνια μετρώντας συνολικά 292 συμμετοχές στα Βρετανικά γήπεδα. Το 1999 κάνει πράξη το όνειρο του και σε ένα εντυπωσιακό τελικό στο Camp Nou από άποψης θεάματος και με μια μεγάλη ανατροπή στα τελευταία λεπτά της αναμέτρησης  σηκώνει το Champions League. Η Μπάγερν έχει ήδη προηγηθεί από το 6ο λεπτό με  εκτέλεση φάουλ του Μπάσλερ, και συνεχίζει να χάνει ευκαιρίες σε όλο το πρώτο ημίχρονο, κυρίως λόγω του εκπληκτικού Δανού κίπερ της Γιουνάιτεντ. Κάτι που συμβαίνει και στην επανάληψη, με το προβάδισμα των Βαυαρών να υφίσταται μέχρι το 91ο λεπτό, όταν μετά από κόρνερ του Μπέκαμ, ο Σέριγχαμ φέρνει το ματς στα ίσια. Ο εφιάλτης της Μπάγερν ολοκληρώνεται 2 λεπτά αργότερα, όταν ο Μπέκαμ εκτελεί ξανά φάουλ , για να έρθει ο Σόλσκιερ και αν δώσει στους «Διαβόλους» το τρόπαιο! Έτσι, ολοκληρώθηκε μια μαγευτική χρονιά για τη Γιουνάιτεντ που επισφραγίστηκε με την κατάκτηση του ιστορικού τρεμπλ!



Το  καλοκαίρι του 1999 φεύγει χορτασμένος  από τίτλους και αναμνήσεις, με προορισμό την Πορτογαλία για λογαρισμό της Σπορτινγκ Λισαβόνας . Στην Σπόρτινγκ θα μείνει για δύο χρόνια και θα κερδίσει ένα πρωτάθλημα. 

Δύο σεζόν αργότερα, επιστρέφει στην Αγγλία για την Αστον Βιλλα  Με τους «χωριάτες» θα παίξει 29 παιχνίδια και θα πετύχει και ένα γκολ. Θα κλείσει την καριέρα του στην μισητή  αντίπαλο της United  την Σιτι .

Ο Σμάιχελ έκλεισε τη διεθνή του καριέρα με την 129η και τελευταία εμφάνισή του κατά της Σλοβενίας το 2001 κρατώντας την εστία του για άλλη μια φορά ανέπαφη.

Κάτι που είχε κάνει εξάλλου στο αστρονομικό ποσοστό του 42% των εμφανίσεών του με τα χρώματα της Μάνστεστερ, γεγονός που θα τον έκανε να περάσει τον Λεβ Γιασίν και τον Γκόρντον Μπανκς ως ο κορυφαίος πορτιέρο όλων των εποχών σε ψηφοφορία του Reuters το 2001.



Ο Σμάιχελ πάντα είχε κάτι να πει στους αμυντικούς του, και έτσι, μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρα δούλεψε ως τηλεσχολιαστής.

To μόνο σίγουρο είναι πως πολλοί νοσταλγούν την ξανθιά φιγούρα να ίπταται κάτω από τα γκολπόστ της Γιουνάιτεντ και της Εθνικής Δανίας, αρνούμενος σε πληθώρα καταξιωμένων και μη επιθετικών την πεμπτουσία του ποδοσφαίρου, το γκολ.