Ραούλ Γκονζάλεζ: Ο Βασιλιάς της «Βασίλισσας» εναπόθεσε το στέμμα του…

Sports Idols Σάββατο, 16 Ιουλίου 2016 15:36
Ραούλ Γκονζάλεζ: Ο Βασιλιάς της «Βασίλισσας» εναπόθεσε το στέμμα του…

Τη σεζόν που πέρασε, ο καθένας μας θα τη θυμάται για διαφορετικούς λόγους. Οι ποδοσφαιρόφιλοι και δη οι οπαδοί της Ρεάλ Μαδρίτης, θα έχουν να τη θυμούνται για έναν ακόμα λόγο, αφού ένας από τους μεγαλύτερους σκόρερ όλων των εποχών, κρέμασε τα παπούτσια του. Το όνομά του; Ραούλ Γκονζάλεζ…

Γράφει ο Δημόκριτος Παπαλεξόπουλος

Παίκτες σαν και αυτόν μας θυμίζουν πως κάποτε το ποδόσφαιρο ήταν κάτι παραπάνω από τα χρήματα της UEFA, τις υψηλές χορηγίες και την παντοκρατορία των ατζέντηδων. Τότε που πάνω απ’ όλα ήταν η αγάπη για το σύμβολο της ομάδας, στην οποία οι αθλητές αφιερώνονταν ολοκληρωτικά. Κάθε φορά που μια προσωπικότητα σαν τον Ραούλ αποσύρεται, σβήνει και  ένα κεράκι του πολυελαίου του ρομαντισμού που υπήρχε γύρω  από το άθλημα και όχι τη μπίζνα που σήμερα λέγεται ποδόσφαιρο.

Γεννημένος στις 27 Ιουνίου του 1977 στη Μαδρίτη, ο Ραούλ εντάχθηκε σε ηλικία 10 χρονών στις ακαδημίες της San Cristobal. Εκεί σαν μικρό παιδί, είχε την πρώτη επαφή του με τη μπάλα και έμαθε τα πρώτα βασικά πράγματα του ποδοσφαίρου. Το 1990, στο πλαίσιο ενός περίεργου παιχνιδιού της μοίρας,  μετακόμισε στις ακαδημίες της Ατλέτικο Μαδρίτης, μισητής αντιπάλου της ομάδας που θα κατέληγε αργότερα, προκειμένου να γράψει  το όνομά του με χρυσά γράμματα στο βιβλίο της ιστορίας της.

Βιβλίο του οποίου η ιστορία άρχισε να γράφεται δύο χρόνια αργότερα, καθώς ήταν αδύνατο τα λαγωνικά της Ρεάλ να μην «μυρίσουν» αυτό το ατόφιο ποδοσφαιρικό ταλέντο. Ο Ραούλ έμελλε να πάει στο «σπίτι» του , εκεί  όπου θα έβρισκε την  ποδοσφαιρική του στέγη για τα επόμενα 16 χρόνια.

Η αρχή έγινε από τη Ρεάλ Μαδρίτης C, η οποία δεν κατόρθωσε να τον κρατήσει  για πολύ κοντά της, καθώς τα 16 γκολ σε 7 εμφανίσεις , του έδωσαν άμεσα την προαγωγή για τη δεύτερη ομάδα, η οποία εν τέλει εξελίχθηκε σε ένα … προσωρινό σκαλοπάτι.

Στις 29 Οκτώβρη του 1994, για την 9η αγωνιστική της Πριμέρα Ντιβισιόν, ο Ραούλ πάτησε για πρώτη φορά το χορτάρι του Ρομαρέδα και αντιμετώπισε την Σαραγόσα, με τον τότε προπονητή των «γκαλάκτικος» να παίρνει το ρίσκο. Ο Ραούλ από τότε, από το πρώτο του επίσημο παιχνίδι με τη Βασίλισσα, φορούσε στη πλάτη τον "7". Αριθμό, που δεν άλλαξε ποτέ. Από την πρώτη κιόλας εμφάνιση, έδωσε σε όλους να καταλάβουν, πως πρόκειται για ένα μεγάλο ποδοσφαιριστή. Ο κόσμος τον λάτρεψε και μπήκε πολλές φορές στη δίλημμα να διαλέξει ανάμεσα στον θρυλικό γύπα Μπουτραγκένιο ή στον νεαρό σπινθηροβόλο Ραούλ.

Κι επειδή η μοίρα θα σε φέρνει πάντα αντίπαλο με τους δαίμονές σου, μια βδομάδα μετά, αγωνίζεται βασικος απέναντι στην ομάδα με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε σε επίπεδο ακαδημιών. Τη μισητή αντίπαλο, Ατλέτικο Μαδρίτης! Ακόμα και τότε, σε μικρή ηλικία, ο Ραούλ έδειξε πως το ταλέντο του ήταν πολύ παραπάνω από συναισθηματισμούς.

Κέρδισε πέναλτι το οποίο μετουσίωσε σε γκολ ο Μίτσελ, έβγαλε ασίστ στον Ζαμοράνο και πέτυχε το πρώτο του γκολ σε επίσημο παιχνίδι με τη Ρεάλ, «σκοτώνοντας» ουσιαστικά την πρώην ομάδα του…
Αυτό ήταν. Tο νερό είχε μπει στο αυλάκι. Πλέον οι φίλαθλοι της Ρεάλ  έβλεπαν έναν φορ που μπορούσε να κάνει το οτιδήποτε στον αγωνιστικό χώρο, τόσο με την εκπληκτική του τεχνική, αφού μπορούσε να σκοράρει με το αριστερό πόδι, το δεξί πόδι, το κεφάλι, από όπου και αν του ερχόταν η μπάλα, όσο και με τα πνευματικά του χαρακτηριστικά, καθώς είχε εκπληκτική κίνηση δίχως την μπάλα, που σε συνδυασμό με την ταχύτητά του, τον έφερνε πάντα σε πλεονεκτική θέση.

Ο παίκτης με το «7» στην πλάτη θα γινόταν γρήγορα σύνθημα στα χείλη των οπαδών της «Βασίλισσας», παρόλο που στάθηκε δίπλα σε μεγάλα ονόματα, αφού το ξεκίνημα τον βρήκε πλάι στον Μπουντραγκένιο, τον Ρεδόνδο, τον Μίτσελ, τον Σάντσες, τον Σαμοράνο, τον Λάουντρουπ, ενώ στην πορεία της καριέρας του έπαιξε με Ιέρο, Ανελκά, Σούκερ, Σαλγκάδο, Μοριέντες (φονικό δίδυμο), Ζέεντορφ και φυσικά δεν μπορεί να ξεχάσει κανείς τους Φίγκο, Ρονάλντο, Ζιντάν, Μπέκαμ.
Πολλοί λένε ότι η αξία ενός αθλητή είναι άμεση συνάρτηση με τους τίτλους που έχει κατακτήσει. Και σε αυτόν τον τομέα ο Ραούλ δεν έχει να ζηλέψει τίποτα και κανέναν…

Το πρώτο του πρωτάθλημα με τη φανέλα της Ρεάλ έρχεται το 1995, ένα χρόνο μετά το επίσημο ντεμπούτο του, με τον Ραούλ να στέφεται πρωταθλητής Ισπανίας σε ηλικία 18 χρονών. Δύο χρόνια μετά, το 1997 κατακτά πρωτάθλημα Ισπανίας ξανά, Σούπερ καπ Ισπανίας και χαρακτηρίζεται ο «κορυφαίος Ισπανός ποδοσφαιριστής ». Το 1998, δεν έρχεται το πρωτάθλημα Ισπανίας, αλλά ένας άλλος τεράστιος τίτλος. Στον τελικό του Champions League στο Άμστερνταμ απέναντι στη Γιουβέντους, η Ρεάλ πετυχαίνει ένα γκολ με τον Πρέντραγκ Μιγιάτοβιτς και γίνεται πρωταθλήτρια Ευρώπης υπό τις οδηγίες του Γιούπ Χάινκες. Ο Ραούλ, το 1998 μετά το Champions League, κατακτάει και το Διηπειρωτικό κύπελλο ενώ χαρακτηρίζεται και MVP της διοργάνωσης.

Το 1999 είναι η καλύτερη χρονιά του σε ατομικά ρεκόρ και διακρίσεις. Μπορεί να μην κατακτά τίτλο με τη Ρεάλ, όμως στρέφεται 1ος σκόρερ Ισπανικού πρωταθλήματος, 1ος σκόρερ Champions league, μέλος της ιδανικής ενδεκάδας της UEFA, κορυφαίος επιθετικός της UEFA, κορυφαίος επιθετικός στο κόσμο, παίρνει το χάλκινο παπούτσι (3ος Ευρωπαίος σκόρερ), κορυφαίος Ισπανός ποδοσφαιριστής. Ό,τι δηλαδή οι υπόλοιποι ήθελαν μια καριέρα για να τα κατακτήσουν, ο Ραούλ τα κατακτά σε ένα μόλις χρόνο!
Βέβαια, η αξία του φαίνεται και στο γεγονός ότι υπήρξε ο αγαπημένος παίκτης όλων των προπονητών, βασικός και αναντικατάστατος επίσης με όλους τους τεχνικούς των «μερένχες» και όσο ήταν υγιής, η εξέδρα και όλος ο φίλαθλος κόσμος της Μαδρίτης, έσταζε μέλι στο όνομα του μεγάλου Ραούλ και ο ίδιος κατάφερε να ανταμείφσει τους πάντες, πετυχαίνοντας συνεχώς γκολ, κατακτώντας τίτλους σπάζοντας το ένα ρεκόρ μετά το άλλο.

Αν και υπήρξε μια μηχανή των γκολ, ποτέ δεν παρέλειψε την … ποιότητα στο βωμό της ποσότητας.

Το 2000 υπό τις οδηγίες του Ντελ Μπόσκε, η Ρεάλ κατακτάει ακόμα ένα Champions League με σκορ 3-0 απέναντι στη Βαλένθια. Ο Ραούλ πετυχαίνει γκολ στο τελικό,  το οποίο ακόμα και σήμερα δεν έχει ξεχαστεί από κανένα. Ήταν το 75ο λεπτό και η Ρεάλ ήταν μπροστά στο σκορ με 2-0. Ο Ραούλ ολομόναχος φεύγει πίσω από τη σέντρα του γηπέδου σε τετ α τετ με τον Κανιθάρες. Τον περνάει με μεγάλη ευκολία και γράφει το 3-0. Είναι η πρώτη φορά που σκοράρει σε τελικό Champions League. Εκείνη τη χρονιά, γίνεται ξανά πρώτος σκόρερ του Champions League, κορυφαίος Ισπανός ποδοσφαιριστής, κορυφαίος Ισπανός αθλητής.

Την επόμενη χρονιά, κατακτά το πρωτάθλημα Ισπανίας με τη Ρέαλ και το Σούπερ καπ. Στέφεται πάλι πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος, μέλος της καλύτερης ενδεκάδας της UEFA, κορυφαίος επιθετικός της UEFA, κορυφαίος Ισπανός ποδοσφαιριστής, παίρνει το χάλκινο παπούτσι, 3ος κορυφαίος ποδοσφαιριστής στο κόσμο (πίσω από Φίγκο και Μπέκαμ), 2ος κορυφαίος παίκτης της Ευρώπης (πίσω από τον Όουεν).Το 2002 κατακτά το Champions League σε εκείνο το τελικό απέναντι στη Λεβερκούζεν με τον Ραούλ να ανοίγει το σκορ και τον Ζιντάν να κάνει το 2-0 με εκείνο το φοβερό γυριστό σουτ έξω από τη περιχή. Κατακτά το Σούπερ καπ Ευρώπης, το Διηπειρωτικό κύπελλο, γίνεται ξανά κορυφαίος Ισπανός ποδοσφαιριστής. Αυτός ήταν ο τελευταίος του Ευρωπαϊκός τίτλος με τη Ρεάλ. Στη συνέχεια της καριέρας του κατέκτησε άλλα τρία πρωταθλήματα (2003-2007-2008), δύο σούπερ Καπ Ισπανίας (2003-2008), ενώ η πολύ μεγάλη προσωπική διάκριση, ήρθε το 2008 όταν έγινε κάτοχος του «Trofeo Alfredo Di Stefano».

Όμως, κάποια στιγμή, όλα τα βασίλεια μοιραία θα αμφισβητήσουν την αξία του Βασιλιά τους, όσα και αν αυτός έχει προσφέρει.

To καλοκαίρι του 2010 ο Ζοζέ Μουρίνιο αναλαμβάνει προπονητής της Ρεάλ. Μια χρονιά πριν, στον σύλλογο έχουν έρθει παίκτες όπως ο Ρονάλντο, ο Κακά, ο Μπενζεμά. Ο Μουρίνιο φέρνει στη Ρεάλ τον Οζίλ και τον Ντι Μαρία και ξεκαθαρίζει από την αρχή στον Ραούλ πως θέλει να δημιουργήσει ένα διαφορετικό σύνολο. Ο Μουρίνιο, θεωρεί και του λέει ευθέως πως δεν χωράει στα πλάνα του για την αρχική ενδεκάδα και δεν μπορούσε να του εγγυηθεί πως θα τον χρησιμοποιήσει και σαν αλλαγή. Ο Ραούλ, σε ηλικία 33 χρονών επιθυμεί να αγωνιστεί και να προσφέρει στον σύλλογο. Το συμβόλαιο του λήγει και αποφασίσει να πάρει μεταγραφή για πρώτη φορά στην καριέρα του. Αυτό ήταν... Ο Ραούλ δε θα ξαναφιλούσε τη βέρα του με τη φανέλα της Ρεάλ Μαδρίτης, πανηγυρισμό τον οποίο έκανε σε κάθε γκολ που πετύχαινε...

 Η Σάλκε, του προσφέρει πλουσιοπάροχο συμβόλαιο και μετακομίζει για τη Γερμανία. Με τη παρουσία του στη Σάλκε 2 χρόνια, αποδεικνύει σε όλους, πως μπορούσε και μπορεί ακόμα να κάνει τα πάντα μέσα στο γήπεδο και ειδικά στο ρόστερ της Ρεάλ. Παίρνει τη Σάλκε από το χέρι και την οδηγεί στην Ευρώπη. Γίνεται σύμβολο των Γερμανών μέσα σε μόλις 2 χρόνια και πετυχαίνει 28 γκολ σε 66 εμφανίσεις. Η Σάλκε, αποφασίζει κατά την αποχώρηση του, ως ένδειξη σεβασμού να αποσύρει οριστικά την φανέλα με το νούμερο "7" που φορούσε στο σύλλογο ο Ραούλ.


 

Το τελευταίο του συμβόλαιο έρχεται από το Κατάρ και την Αλ Σάαντ. Τα λεφτά είναι πολλά και ο Ραούλ ταξιδεύει με προορισμό το Κατάρ και σκοπό να περάσει ήρεμα το τελευταίο 1-1,5 χρόνο της ποδοσφαιρικής του καριέρας. Μέχρι στιγμής έχει πετύχει 9 γκολ σε 23 παιχνίδια, ενώ δεν έχει ανακοινώσει ακόμα την απόφαση του να αποσυρθεί από την ενεργό δράση, ενώ σήμερα είναι σε ηλικία 36 χρονών.

Στις 22/8/2013, η Ρεάλ διοργανώνει ένα φιλικό παιχνίδι στο Μπερναμπέου με αντίπαλο την νυν ομάδα του Ραούλ την Αλ Σάαντ με σκοπό να τον τιμήσει. Μπροστά σε 80.000 κόσμο, ο Ραούλ αποθεώνεται. Στο γήπεδο , έρχονται όλοι οι τίτλοι που έχει κατακτήσει με τη φανέλα της Ρεάλ και ο χρόνος επιστρέφει στο 2010 όταν και αποχωρίστηκε την αγαπημένη του Μαδρίτη. Ο Κασίγιας αμέσως του φοράει στον χέρι το περιβραχιόνιο του αρχηγού και όλοι τον αποθεώνουν. Ο κόσμος προκαλεί σεισμό στη Μαδρίτη φωνάζοντας δυνατά «Raul Madrid». Στο 22, φορώντας τη φανέλα της Ρεάλ μετά από πάσα του Ντι Μαρία σκοράρει απέναντι στη νυν του ομάδα και πετυχαίνει το 1-0 και το Μπερναμπέου σείεται σε έκσταση. Στο δεύτερο ημίχρονο αγωνίζεται με τη φανέλα της Αλ Σάαντ και το σκορ λήγει 5-0 υπέρ της Ρεάλ. Ο Ραούλ είναι στα χέρια των συμπαικτών του και τον πετάνε ψηλά στον αέρα. Ο Ραούλ βγάζει τη φανέλα του με το νούμερο "7" και την δίνει στο Ρονάλντο. Κίνηση συμβολική πως η ζωή συνεχίζεται, όπως και η ποδοσφαιρική αυτοκρατορία.

Με το εθνόσημο της Ισπανίας

Με την Εθνική ομάδα, ο Ραούλ αγωνίστηκε σε όλα τα κλιμάκια. Το 1994 στη Κ18 όπου σε 2 εμφανίσεις πέτυχε 16 γκολ, το 1995 στη Κ20 που σε 5 εμφανίσεις πέτυχε 3 γκολ, ενδιάμεσα στη σεζόν 1995-1996 αγωνίζεται και στη Κ21 που πετυχαίνει 8 γκολ σε 9 αγώνες, το 1996 στη Κ23 2 γκολ σε 4 αγώνες και στην πρώτη ομάδα της Ισπανίας αγωνίστηκε για 10 χρόνια, από το 1996 μέχρι το 2006 και πέτυχε 44 γκολ σε 102 αγώνες. Με την εθνική ομάδα της Ισπανίας δεν κατακτά κάποιον τίτλο. Οι μόνες ομαδικές διακρίσεις που έχει, είναι το 1995 όπου παίρνει τη 4η θέση στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Κ20 και το 1996 όπου παίρνει τη δεύτερη θέση στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Κ21.

 

Στατιστικά

Διοργάνωση

Συμμετοχές

Γκολ

Γκολ ανά αγώνα

Primera Division

550

228

0,41

Bundesliga

66

28

0,42

Qatar Stars League

39

11

0,28

Εθνικά Κύπελλα

75

33

0,44

Διεθνείς διοργανώσεις

170

79

0,46

Εθνική Ισπανίας

102

44

0,43

Σύνολο

1002

423

0,42



Ρεκόρ

Πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Ρεάλ: 323 γκολ
Πρώτος σε συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις για την Ρεάλ: 741
Πρώτος σκόρερ στην Primer Division για την Ρεάλ: 228
Πρώτος σε συμμετοχές στο πρωτάθλημα για την Ρεάλ: 550
Πρώτος σκόρερ στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις: 76

Νεότερος παίκτης που φτάνει τις 100 συμμετοχές με την Ρεάλ – 19 ετών
Νεότερος παίκτης που φτάνει τις 200 συμμετοχές με την Ρεάλ – 22 ετών
Νεότερος παίκτης που φτάνει τις 300 συμμετοχές με την Ρεάλ – 25 ετών
Νεότερος παίκτης που φτάνει τις 400 συμμετοχές με την Ρεάλ – 28 ετών
Νεότερος παίκτης που φτάνει τις 500 συμμετοχές με την Ρεάλ – 31 ετών


Ατομικά βραβεία

«Αποκάλυψη» της Primera Division: 1995
Καλύτερος Ισπανός παίκτης: 1997, 1999, 2000, 2001, 2002
Πρώτος σκόρερ στην Primera Division: 1996, 1999, 2001, 2003
Καλύτερος επιθετικός της UEFA: 2000, 2001, 2002

Παλμαρέ

Champions League: 1998, 2000, 2002
Διηπειρωτικό: 1998, 2002
Super Cup Ευρώπης: 2002
Πρωτάθλημα Ισπανίας: 1995, 1997, 2001, 2003, 2007, 2008
Super Cup Ισπανίας: 1997, 2001, 2003, 2008
Κύπελλο Γερμανίας: 2011
Super Cup Γερμανίας: 2011
Πρωτάθλημα Κατάρ: 2013
Κύπελλο Κατάρ: 2014