Φίλιπο Ιντζάγκι: Ο «άμπαλος» γκολτζής που γεννήθηκε σε θέση οφ-σάιντ…

Sports Idols Κυριακή, 07 Αυγούστου 2016 10:00
Φίλιπο Ιντζάγκι: Ο «άμπαλος» γκολτζής που γεννήθηκε σε θέση οφ-σάιντ…

Τεχνική; Σίγουρα όχι «υδραυλικός». Ταχύτητα; Σε καμία περίπτωση κατοστάρης. Δύναμη; Λίγα πράγματα. Τι είχε τότε ο Φίλιπο Ιντζάγκι; Πολύ απλά, ήταν πάντα εκεί, πάντα παρών και ας μην πληρούσε τα πάντα…

Γράφει ο Δημόκριτος Παπαλεξόπουλος

Δεν είναι από τις περιπτώσεις που μπορεί να ξεκινήσει κανείς με διθυράμβους για το ταλέντο ενός παίκτη. Ούτε ο ο θεός του ποδοσφαίρου τον προίκισε με χαρίσματα, ούτε έπεσε στο καζάνι του ταλέντου όταν ήταν πιτσιρίκι. Ανάθεμα αν τον είδαμε ποτέ να κάνει ντρίμπλα ή να ξεσηκώνει το κοινό με την ενέργειά του. Το κοινό πανηγύριζε όμως συχνά για χάρη του, όταν χωνόταν στην αντίπαλη περιοχή σαν δαίμονας και νικούσε τον  αντίπαλο κίπερ. Γιατί αυτός ήταν ο Πίπο Ιντζάγκι, ένας διάβολος της μεγάλης περιοχής.

Ο «Πίπο» γεννήθηκε στις 9 Αυγούστου του 1973 στη Πιατσέντζα της Ιταλίας και όπως ήταν αναμενόμενο, ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από την τοπική ομάδα όταν ήταν μόλις 18 ετών. Εκεί έμεινε για τέσσερα χρόνια, διάστημα στο ποίο δόθηκε δανεικός σε Αλμπινολέφε και Βερόνα, βοηθώντας την τελευταία με τις εμφανίσεις και τα γκολ του να ανέβει στα μεγάλα σαλόνια της Σέριε Α (36 αγώνες-13 γκολ).
 

Οι εμφανίσεις του συγκίνησαν την Πάρμα, ωστόσο ο Ιταλός επιθετικός δεν προσαρμόστηκε στους «τζιαλομπλού», σημειώνοντας μονάχα δύο γκολ, το ένα εκ των οποίων απέναντι στην παλιά του ομάδα, την Πιατσέντζα, γεγονός  που τον έκανε να ξεσπάσει σε κλάματα έπειτα από  την επίτευξη του τέρματος…

Σε παίκτες – κανόνια όπως ο Ιντζάγκι, μια χρονιά αφλογιστίας λειτουργεί ουσιαστικά σαν … «μπαρούτι». Και όντως την επόμενη σεζόν, με τη φανέλα της Αταλάντα αυτή τη φορά, ο Πίπο σκόραρε κατά ριπάς, σημειώνοντας 24 τέρματα σε 33 εμφανίσεις, επίτευγμα που του πρόσφερε το βραβείο του καλύτερου νέου παίκτη  εκείνης της χρονιάς.

Η ώρα για το μεγάλο βήμα είχε φτάσει. Η «αλεπού» των πάγκων, Μαρσέλο Λίπι, διέκρινε τις ιδαίτερες ικανότητες του Ιντζάγκι, και έπεισε τη διοίκηση της Γιουβέντους να εκταμιεύσει το ποσό των 20 εκατ. ευρώ, προκειμένου να τον φέρει στη «Μεγάλη Κυρία», ως αντικαταστάτη του Βιέρι, ο οποίος είχε αποχωρήσει με προορισμό της Ατλέτικο Μαδρίτης.

Στο Τορίνο, ο Ιντζάγκι θα συναντήσει τους Ντελ Πιέρο και Ζιντάν με τους οποίος θα δημιουργήσει μια τριπλέτα-φωτιά, η οποία διέλυε τις αντίπαλες άμυνες. Με δικό του καθοριστικό χατ-τρικ απέναντι στην Μπολόνια η Γιουβέντους κατέκτησε το Καμπιονάτο, ενώ και στο Τσάμπιονς Λιγκ, πέτυχε τρία γκολ σε έναν αγώνα απέναντι στην Ντιναμό Κιέβου, με τη Γιουβέντους να φτάνει μέχρι τον τελικό της διοργάνωσης, όπου και ηττήθηκε από τη Ρεάλ Μαδρίτης με 1-0.

Όλα έμοιαζαν να βαίνουν καλώς για τον Πίπο στο Τορίνο, ωστόσο η έλευση του Νταβίντ Τρεζεγκέ ώθησε στην έξοδο τον Ιταλό, αφού είχε κατακτήσει ένα Πρωτάθλημα (’97-’98), ένα Σούπερκαπ (’97) και το UEFA Ιντερτότο (’99) και έχοντας σημειώσει 89 γκολ σε 165 εμφανίσεις με τους «μπιανκονέρι».

Από τη στιγμή που έγινε γνωστή η θέληση του παίκτη  να αποχωρήσει, η Μίλαν έκανε γερό μπάσιμο, με την … υπόσχεση του Μπερλουσκόνι  να κοστίζει στους «ροσονέρι» 31 εκατ.  ευρώ. Και αυτό διότι, όταν ο Πίπο στα 20 του έπαιζε στην Πιατσέντζα, σε ένα παιχνίδι κόντρα στη Μίλαν έκανε άνω-κάτω τους πρωταθλητές, με αποτέλεσμα, ο «καβαλιέρε» να βρει τον πατέρα του μετά τον αγώνα και να του «υποσχεθεί» μεταξύ σοβαρού και αστείου: «Αυτόν κάποια μέρα θα τον πάρω. Στο υπόσχομαι»...

Η υπόσχεση έγινε πράξη λοιπόν, και παρόλο που το πρώτο διάστημα οι τραυματισμοί τον άφησαν πίσω, μόλις επανήλθε συνέθεσε με τον Σεβτσένκο ένα «φονικό» δίδυμο.

Παρόλο που εντός Ιταλίας η Μίλαν κατετάγη δεύτερη πίσω από τη Γιουβέντους, ωστόσο οι «ροσονέρι» πήραν την εκδίκησή τους στο Τσάμπιονς Λιγκ, κατακτώντας το  τρόπαιο, έχοντας νικήσει στον τελικό τη Γιουβέντους. Μεγάλο μερίδιο στην επιτυχία ανήκει στον  Ιντζάγκι, ο οποίος σημείωσε συνολικά 12 γκολ, ενώ πέτυχε και το τρίτο του χατ-τρικ στη διοργάνωση, πετυχαίνοντας  ρεκόρ, όντας ο πρώτος παίκτης με το συγκεκριμένο κατόρθωμα.

H επόμενη σεζόν δεν ήταν καλή για την Μίλαν, ωστόσο ακολούθησε μια ονειρεμένη χρονιά,  εκείνη της σεζόν 2006-2007. Οι «Ροσονέρι»  ενώ δεν τα πήγαιναν καλά στο πρωτάθλημα, εξαιτίας τραυματισμών και κυρίως, κακών αποτελεσμάτων, στην κορυφαία ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση παρουσίαζαν ένα εντελώς αλλαγμένο πρόσωπο.

Στους ομίλους θα βρεθούν απέναντι σε ΑΕΚ, Άντερλεχτ και Λιλ και δεν θα έχουν πρόβλημα να τερματίσουν πρώτοι με τη μοναδική ήττα να προέρχεται από την Ένωση στο ΟΑΚΑ με 1-0.

Μέχρι και τα ημιτελικά η ομάδα του Αντσελότι (τότε) πάει «τραίνο» στην Ευρώπη χωρίς ήττα, με τον Ιντζάγκι σκοράρει το γκολ της πρόκρισης κόντρα στη Μπάγερν στη Γερμανία κάνοντας το 2-0.

Στα ημιτελικά η Μίλαν αποκλείει τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με 3-0 στο Σαν Σίρο (ανατροπή του 3-2 στο «Όλντ Τράφορντ», 2η μόλις ήττα εκείνη τη σεζόν) και  φτάνει στον τελικό του ΟΑΚΑ απέναντι στη Λίβερπουλ και ο Ιντζάγκι με 2 γκολ (τελικό σκορ 2-1)  χαρίζει στην ομάδα του το έβδομο τρόπαιο και τελευταίο μέχρι σήμερα. Παράλληλα «σήκωσε» το βραβείο του MVP του αγώνα.

Η αμέσως επόμενη χρονιά αρχίζει, έτσι όπως τελείωσε για τον ίδιο, με γκολ σε τελικό, αυτή τη φορά κόντρα στη Σεβίλλη για το ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ στη νίκη με 3-1 των Μιλανέζων.

Όταν ξεκινάς τόσο «δαιμονισμένα» τη σεζόν, είναι δύσκολο να μη συνεχίσεις έτσι και όντως ο Ιταλός είχε εκπληκτική ρέντα σημειώνοντας το ρεκόρ των περισσότερων χατ-τρικ στην Ιταλία, δέκα στον αριθμό και ξεπερνώντας τους Τζουζέπε Σινιόρι (9), Ερνάν Κρέσπο (8), Μπάτζιο, Φαν Μπάστεν και Μπατιστούτα (7).

Η αρχή του τέλους ήταν η ρήξη χιαστού που υπέστη το Νοέμβρη του 2010, και παρόλο που επέστρεψε εντός εξαμήνου, την επόεμνη σεζόν αποχαιρέτησε τη Μίλαν όπως μόνο εκείνος ήξερε: με το νικητήριο γκολ απέναντι στη Νοβάρα!

Και με την Εθνική ομάδα της Ιταλίας πάντως, ο Ιντζάγκι ήταν πιστός στρατιώτης.

Με τη φανέλα της «Σκουάντρα Ατζούρα» σημείωσε 25 γκολ σε 57 εμφανίσεις, συμμετέχοντας στο Μουντιάλ ου 1998, το Euro του 2000, το Μουντιάλ του 2002 και το Μουντιάλ του 2006, ενώ στα προκριματικά για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002 και του Euro 2004 ήταν ο πρώτος σκόρερ του αντιπροσωπευτικού του συγκροτήματος.

Ο Ιντζάγκι ποτέ δεν ήταν ο παίκτης που εντυπωσίαζε με τον τρόπο παιχνιδιού του. Ο Κρόιφ είχε πει για εκείνον: «Κοιτάξτε. Ρεαλιστικά, δεν ξέρει μπάλα. Απλώς είναι πάντα στη σωστή θέση». Η ικανότητα του όμως, να διαβάζει τις φάσεις, να κινείται στο όριο  του οφ-σαιντ, με τον Σερ-Άλεξ Φάργκιουσον να σημειώνει εύστοχα πως «γεννήθηκε σε θέση οφσάιντ», η οξυδέρκεια και το πάθος του είναι αυτά που τον εδραιώνουν στη συνείδηση των φιλάθλων ως έναν από τους σημαντικότερους στράικερ των ευρωπαϊκών γηπέδων…

 

Δείτε συγκεντρωμένα τα στατιστικά, τα γκολ, τα ρεκόρ και τους τίτλους αυτού του μεγάλου γκολτζή των ευρωπαϊκών γηπέδων:

Τίτλοι :
•    3 πρωταθλήματα Ιταλίας
•    3 Σουπερ Καπ Ιταλίας
•    1 Κύπελλο Ιντερτότο
•    1 Κύπελλο Ιταλίας
•    2 Τσάμπιονς Λιγκ
•    2 Ευρωπαϊκά Σουπερ Καπ
•    1 Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων
•    1 Παγκόσμιο Κύπελλο

Τέρματα:

•    Έχει 623 συμμετοχές και 288 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις με όλες τις ομάδες που έχει αγωνιστεί.

Ρεκόρ:
•    Είναι ο τέταρτος σκόρερ στην ιστορία του Τσάμπιονς Λιγκ με 70 γκολ, πίσω από Μέσι, Κριστιάνο Ρονάλντο και Ραούλ.

•    Είναι ο πρώτος παίκτης που έχει πετύχει τρία χατ-τρικ στην κορυφαία ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση (Κόντρα σε Ντιναμό Κιέβου, Αμβούργο και Ντεπορτίβο Λα Κορούνια)


•    Έχει σημειώσει τα περισσότερα χατ-τρικ (10) στο ιταλικό πρωτάθλημα, ξεπερνώντας τους Τζουζέπε Σινιόρι (9), Ερνάν Κρέσπο (8), Μπάτζιο, Φαν Μπάστεν και Μπατιστούτα (7).

•    Είναι έκτος σκόρερ στην ιστορία της Ιταλικής εθνικής ομάδας.